ข้อความที่อาริยังไม่ส่ง

ข้อความที่อาริยังไม่ส่ง

ฝนเพิ่งหยุดที่เมืองลอยฟ้า แอ่งน้ำสะท้อนไฟถนน อาริยืนนิ่งจนรองเท้าเปียก ก่อนจะเห็นเงาของปีศาจพันธสัญญาข้ามมาจากอีกฟาก

สายตาแรกชนกันในเมืองลอยฟ้า ทำให้อาริรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — แสงที่เมืองลอยฟ้าทำให้ใบหน้าของปีศาจพันธสัญญาชัดเกินไป

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด อาริมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

มิติร่างกาย: มือของอาริสั่นเล็กน้อยโดยไม่เกี่ยวกับอากาศในท่าเรือมิติ ระยะห่างกับปีศาจพันธสัญญาเหลือเท่าความจริงที่ยังไม่ถูกพูด

“อาริ… ทำไมถึงเงียบ?” ปีศาจพันธสัญญาถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับกลิ่นโอโซน “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ อาริลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับปีศาจพันธสัญญา

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” อาริพยายามยิ้ม “ในท่าเรือมิตินี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

ในอกของอาริมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากท่าเรือมิติ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งปีศาจพันธสัญญาไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำสาปที่เลือกคนผิด

“ถ้าฉันขอเวลา…” ปีศาจพันธสัญญากลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

กลิ่นกลิ่นโอโซนติดอยู่ในความทรงจำของอาริ แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ปีศาจพันธสัญญาจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งอาริและปีศาจพันธสัญญาไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาปที่เลือกคนผิดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับอาริ คืนนี้ชัดเจนว่าปีศาจพันธสัญญาไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำสาปที่เลือกคนผิดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างอาริกับปีศาจพันธสัญญาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — แสงที่เมืองลอยฟ้าทำให้ใบหน้าของปีศาจพันธสัญญาชัดเกินไป

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม อาริก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นกลิ่นโอโซน — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่เมืองลอยฟ้า แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ อาริได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่ปีศาจพันธสัญญามองไปทางหน้าต่างของท่าเรือมิติ ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

แสงในท่าเรือมิติเปลี่ยนมุมอีกนิด ทำให้ใบหน้าของปีศาจพันธสัญญาดูทั้งคุ้นเคยและแปลกตา อาริกลืนน้ำลาย แล้วพยายามรวบรวมความกล้า

จบตอนที่ 2 — ข้อความที่อาริยังไม่ส่ง ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่