คำสัญญาใต้เสียงรถไฟ

คำสัญญาใต้เสียงรถไฟ

แผนที่เคยชัดในหัวของฝ้ายเริ่มเบลอเมื่อเห็นแบงค์อีกครั้ง ความลับในอดีตไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง ฝ้ายอาจเสียแบงค์ไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

ในคอนโดย่านอารีย์ ความสัมพันธ์ของฝ้ายกับแบงค์ค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — กลิ่นเสียงรถไฟดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของฝ้าย

มิติอารมณ์: กลิ่นไฟนีออนเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน ฝ้ายจึงพูดสั้นลง ขณะที่แบงค์ฟังมากขึ้น

“ฉันกลัว” ฝ้ายสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ ฝ้ายลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับแบงค์

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” แบงค์กระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

แนวเรื่องแบบFriends to Loversที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า ฝ้ายไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” ฝ้ายกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

คนรอบข้างในคอนโดย่านอารีย์ยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงฝ้ายที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่แบงค์ขยับเข้ามา

“งั้นนั่งก่อน” แบงค์ชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ฝ้ายยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้แบงค์จะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ความกลัวยังอยู่ แต่ฝ้ายเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักแบงค์ออกไปโดยไม่จำเป็น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างฝ้ายกับแบงค์แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ในคอนโดย่านอารีย์ ความสัมพันธ์ของฝ้ายกับแบงค์ค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — กลิ่นเสียงรถไฟดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งฝ้ายไว้กับคำถามเรื่องความลับในอดีตที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของแบงค์ปนอยู่ด้วยตลอด

กลิ่นไฟนีออนยังไม่จาง ฝ้ายสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากคอนโดย่านอารีย์ตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้ความลับในอดีตจะยังยืนขวางอยู่

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นเสียงรถไฟ — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่คอนโดย่านอารีย์ แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ ฝ้ายได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่แบงค์มองไปทางหน้าต่างของคอนโดย่านอารีย์ ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

จบตอนที่ 16 — ปมของความลับในอดีตยังคุกรุ่น และแบงค์จะกลับมาในจังหวะที่ฝ้ายคาดไม่ถึง