ตอนที่ 2 · คนเดินทาง
กลิ่นยาหลังคำตัดสิน
เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงฝนตกนอกระเบียงกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่นภายังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ
อากาศที่ศาลแพ่งเย็นกว่าที่นภาจำได้ กลิ่นกลิ่นยาลอยมาก่อนเสียงฝีเท้า — และก่อนที่ทนายจะปรากฏตรงมุมเดิมที่ทั้งคู่เคยแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกัน
บ้านและชื่อเสียงกดทับคำพูดของนภา ทุกประโยคในบ้านไม้หลังเก่ามีราคา ทนายยืนเป็นทั้งที่พักและพายุในเวลาเดียวกัน — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นยา
“นภา… ทำไมถึงเงียบ?” ทนายถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับกลิ่นยา “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”
มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับทนายไม่ได้อีกต่อไป นภาลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี
“ฉันไม่ได้หนี” นภาตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”
ทนายไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ยืนตรงนั้นก็พอให้นภาลืมประโยคที่ซ้อมไว้ทั้งหมด ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจกับฝนตกนอกระเบียง
บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของทนายจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของนภา
นอกบ้านไม้หลังเก่า โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับนภาทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของทนายปนกับในศาล
นภากุมมือแน่น ภาพของความลับในครอบครัววนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงทนาย แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในศาลแพ่งจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ
“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” นภากล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ทนายจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
ถ้าให้ย้อนกลับ นภาอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในศาลแพ่ง การหนีแพงกว่าการเผชิญ ทนายยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างนภากับทนายแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ บ้านและชื่อเสียงกดทับคำพูดของนภา ทุกประโยคในบ้านไม้หลังเก่ามีราคา ทนายยืนเป็นทั้งที่พักและพายุในเวลาเดียวกัน — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นยา
นภายังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ทนายจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งนภาไว้กับคำถามเรื่องความลับในครอบครัวที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของทนายปนอยู่ด้วยตลอด
“ฉันไม่ได้มาเพื่อทะเลาะ” ทนายกล่าว “แค่… ไม่อยากปล่อยให้ความลับในครอบครัวตัดสินแทนเราอีกต่อไป” นภาเงยหน้าขึ้นช้าๆ
จบตอนที่ 2 — ปมของความลับในครอบครัวยังคุกรุ่น และทนายจะกลับมาในจังหวะที่นภาคาดไม่ถึง
ความคิดเห็น
0