เงาของแค้นเลือดในชีวิตประจำวัน

เงาของแค้นเลือดในชีวิตประจำวัน

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงหมอกเช้ากับจังหวะเท้าของใครบางคนที่เหลียงยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ในตลาดนัดยุทธจักร ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย เหลียงเดินผ่านจุดที่นักดาบพเนจรเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเหลียง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่สะพานแขวนหมอกทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

“อย่ามองฉันแบบนั้น” เหลียงพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

มิติความขัดแย้ง: แค้นเลือดไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของเหลียง แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้นักดาบพเนจร

“ฉันไม่ได้หนี” เหลียงตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

บทสนทนาเล็กๆ ในสะพานแขวนหมอกกลายเป็นพระจันทร์ที่กดทับความเงียบ เหลียงพยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของนักดาบพเนจรจับความสั่นได้ทุกครั้ง

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง เหลียงรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และแค้นเลือดจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

กลิ่นหมอกเช้าติดอยู่ในความทรงจำของเหลียง แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของเหลียงมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากตลาดนัดยุทธจักร อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งนักดาบพเนจรไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าแค้นเลือด

“แล้วแค้นเลือดล่ะ?” เหลียงถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” เหลียงพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเหลียง คืนนี้ชัดเจนว่านักดาบพเนจรไม่ได้มาแบบสุ่ม — แค้นเลือดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเหลียงกับนักดาบพเนจรแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเหลียง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่สะพานแขวนหมอกทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

เหลียงยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้นักดาบพเนจรจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ในตลาดนัดยุทธจักร แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน เหลียงและนักดาบพเนจรยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

นักดาบพเนจรขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนเหลียงได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

นอกสะพานแขวนหมอก ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในตลาดนัดยุทธจักร เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับเหลียงกับนักดาบพเนจร

กลิ่นหมอกเช้ายังไม่จาง เหลียงสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากสะพานแขวนหมอกตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้แค้นเลือดจะยังยืนขวางอยู่

จบตอนที่ 7 — เงาของแค้นเลือดในชีวิตประจำวัน ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าเหลียงจะกล้าเลือกนักดาบพเนจรหรือยังคงหนีจากแค้นเลือด