เงาของคำสาปที่เลือกคนผิดในชีวิตประจำวัน

เงาของคำสาปที่เลือกคนผิดในชีวิตประจำวัน

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงเสียงปีกมังกรกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่มิระยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ในป่าที่ไม่มีในแผนที่ ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย มิระเดินผ่านจุดที่เจ้าชายเงาเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับมิระ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — แสงที่ท่าเรือมิติทำให้ใบหน้าของเจ้าชายเงาชัดเกินไป

“อย่ามองฉันแบบนั้น” มิระพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

มิติสถานที่: ท่าเรือมิติไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่เจ้าชายเงาเคยยืน และมิระรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” มิระพยายามยิ้ม “ในป่าที่ไม่มีในแผนที่นี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

คำชมเล็กน้อยจากเจ้าชายเงาหนักกว่าคำตำหนิ มิระไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด มิระมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

กลิ่นเสียงปีกมังกรติดอยู่ในความทรงจำของมิระ แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของมิระมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากป่าที่ไม่มีในแผนที่ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งเจ้าชายเงาไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำสาปที่เลือกคนผิด

“ในป่าที่ไม่มีในแผนที่นี้ ฉันเคยคิดว่าตัวเองแข็งพอ” เจ้าชายเงาหัวเราะสั้นๆ “แต่เจอเธอทีไร แผนทั้งหมดพัง”

“งั้นฉันจะไม่สัญญา” เจ้าชายเงาตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับมิระ คืนนี้ชัดเจนว่าเจ้าชายเงาไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำสาปที่เลือกคนผิดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างมิระกับเจ้าชายเงาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับมิระ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — แสงที่ท่าเรือมิติทำให้ใบหน้าของเจ้าชายเงาชัดเกินไป

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งมิระและเจ้าชายเงาไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาปที่เลือกคนผิดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ก่อนจากกัน เจ้าชายเงามองมิระอีกครั้ง ยาวจนกลิ่นกลิ่นโอโซนเหมือนจะติดอยู่ในเสื้อผ้า ความเงียบครั้งนี้ไม่เย็นชา — มันเต็มไปด้วยสิ่งที่ยังพูดไม่ทัน

“เธอคิดอะไรอยู่?” เจ้าชายเงาถามเสียงเบา มิระตอบไม่ทัน จึงหันไปมองพื้นแทน คำตอบจริงๆ ติดอยู่ในอกแน่นกว่าที่คิด

จบตอนที่ 6 — ยังไม่จบที่คำตอบ แต่จบที่การยอมรับว่ามิระไม่อาจทำเป็นไม่เห็นเจ้าชายเงาได้อีก