ตอนที่ 1 · หมึกอำพัน
คำทักทายที่ไม่ควรยาว
เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงแฟ้มคดีกองสูงกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่สารวัตรอาร์มยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ
ฝนเพิ่งหยุดที่ฉากเหตุการณ์คอนโด แอ่งน้ำสะท้อนไฟถนน สารวัตรอาร์มยืนนิ่งจนรองเท้าเปียก ก่อนจะเห็นเงาของผู้เกี่ยวข้องเงียบข้ามมาจากอีกฟาก
หลักฐานชิ้นเล็กในฉากเหตุการณ์คอนโดไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรอาร์มจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่ฉากเหตุการณ์คอนโดทำให้ใบหน้าของผู้เกี่ยวข้องเงียบชัดเกินไป
“สารวัตรอาร์ม… ทำไมถึงเงียบ?” ผู้เกี่ยวข้องเงียบถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับแสงหลอดนีออนเย็น “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”
มิติสถานที่: ฉากเหตุการณ์คอนโดไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบเคยยืน และสารวัตรอาร์มรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต
“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” สารวัตรอาร์มพยายามยิ้ม “ในสถานีตำรวจย่านเก่านี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”
สายตาแรกชนกันในฉากเหตุการณ์คอนโด ทำให้สารวัตรอาร์มรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้
สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด สารวัตรอาร์มมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย
กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงติดอยู่ในความทรงจำของสารวัตรอาร์ม แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง
ในอกของสารวัตรอาร์มมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากสถานีตำรวจย่านเก่า อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งผู้เกี่ยวข้องเงียบไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าหลักฐานที่ถูกจัดฉาก
“ถ้าฉันขอเวลา…” ผู้เกี่ยวข้องเงียบกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับสารวัตรอาร์ม คืนนี้ชัดเจนว่าผู้เกี่ยวข้องเงียบไม่ได้มาแบบสุ่ม — หลักฐานที่ถูกจัดฉากดึงทั้งคู่มาเจอกัน
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างสารวัตรอาร์มกับผู้เกี่ยวข้องเงียบแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในฉากเหตุการณ์คอนโดไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรอาร์มจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่ฉากเหตุการณ์คอนโดทำให้ใบหน้าของผู้เกี่ยวข้องเงียบชัดเกินไป
ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งสารวัตรอาร์มและผู้เกี่ยวข้องเงียบไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าหลักฐานที่ถูกจัดฉากทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น
ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม สารวัตรอาร์มก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี
ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นแฟ้มคดีกองสูง — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ฉากเหตุการณ์คอนโด แล้วยังไม่ได้รักษา
เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ สารวัตรอาร์มได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบมองไปทางหน้าต่างของสถานีตำรวจย่านเก่า ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป
จบตอนที่ 1 — คำทักทายที่ไม่ควรยาว ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่
ความคิดเห็น
0