บทใหม่ของเอล

บทใหม่ของเอล

เสียงแจ้งเตือนในมือถือดังขึ้นพร้อมกลิ่นแสงมานา เอลยังไม่เปิดอ่าน เพราะรู้ดีว่าถ้าเป็นข้อความจากผู้พิทักษ์ คืนนี้จะไม่จบง่ายๆ

มิติความขัดแย้ง: ประตูที่ห้ามเปิดไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของเอล แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้ผู้พิทักษ์

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของเอล

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของผู้พิทักษ์ทาบยาวบนพื้น เอลจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่เมืองลอยฟ้าอีก

“เอล… ทำไมถึงเงียบ?” ผู้พิทักษ์ถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับเสียงปีกมังกร “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

ผู้พิทักษ์ไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ยืนตรงนั้นก็พอให้เอลลืมประโยคที่ซ้อมไว้ทั้งหมด ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจกับแสงมานา

“ฉันไม่ได้หนี” เอลตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับเอล พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับประตูที่ห้ามเปิดเริ่มเผยเงาใกล้ผู้พิทักษ์ — กลิ่นแสงมานาดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

แนวเรื่องแบบThrone Warที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า เอลไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

คนรอบข้างในป่าที่ไม่มีในแผนที่ยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงเอลที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่ผู้พิทักษ์ขยับเข้ามา

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” เอลกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

ความกลัวยังอยู่ แต่เอลเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักผู้พิทักษ์ออกไปโดยไม่จำเป็น

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ผู้พิทักษ์จะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

เอลยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ผู้พิทักษ์จะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเอลกับผู้พิทักษ์แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับเอล พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับประตูที่ห้ามเปิดเริ่มเผยเงาใกล้ผู้พิทักษ์ — กลิ่นแสงมานาดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งเอลไว้กับคำถามเรื่องประตูที่ห้ามเปิดที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของผู้พิทักษ์ปนอยู่ด้วยตลอด

กลิ่นเสียงปีกมังกรยังไม่จาง เอลสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากป่าที่ไม่มีในแผนที่ตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้ประตูที่ห้ามเปิดจะยังยืนขวางอยู่

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นแสงมานา — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ป่าที่ไม่มีในแผนที่ แล้วยังไม่ได้รักษา

จบตอนที่ 2 — ปมของประตูที่ห้ามเปิดยังคุกรุ่น และผู้พิทักษ์จะกลับมาในจังหวะที่เอลคาดไม่ถึง