ตอนที่ 11 · มิมี่
เมื่อในป่าเริ่มมีราคา
ประตูเมืองท่าฝนตกเปิดออกก่อนที่เนมจะพร้อม เพื่อนเก่าจากสนามยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าการทรยศในทีมเสียอีก
การทรยศในทีมไม่ได้ตะโกน มันแค่ทำให้ทั้งคู่พูดสั้นลง หายใจถี่ขึ้น และมองกันแบบคนที่กลัวจะเสียของสำคัญ
แผนที่ในมือเนมมีรอยพับใหม่ เส้นทางสู่ในป่าไม่ได้ปลอดภัยอีกต่อไปเมื่อเพื่อนเก่าจากสนามเลือกข้างในวินาทีสุดท้าย — แสงที่เมืองท่าฝนตกทำให้ใบหน้าของเพื่อนเก่าจากสนามชัดเกินไป
สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด เนมมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย
มิติสถานที่: เมืองท่าฝนตกไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่เพื่อนเก่าจากสนามเคยยืน และเนมรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต
“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” เพื่อนเก่าจากสนามพูด แต่สายตาไม่ได้ผลักเนมออกไปจริงๆ
ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ เนมลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับเพื่อนเก่าจากสนาม
“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” เพื่อนเก่าจากสนามก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้การทรยศในทีมตัดสินแทนเรา”
ในอกของเนมมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากค่ายพักชั่วคราว อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งเพื่อนเก่าจากสนามไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าการทรยศในทีม
“ถ้าฉันขอเวลา…” เพื่อนเก่าจากสนามกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”
กลิ่นเสียงแมลงราตรีติดอยู่ในความทรงจำของเนม แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง
“งั้นนั่งก่อน” เพื่อนเก่าจากสนามชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”
ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเนมและเพื่อนเก่าจากสนามไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าการทรยศในทีมทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น
บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเนม คืนนี้ชัดเจนว่าเพื่อนเก่าจากสนามไม่ได้มาแบบสุ่ม — การทรยศในทีมดึงทั้งคู่มาเจอกัน
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเนมกับเพื่อนเก่าจากสนามแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ แผนที่ในมือเนมมีรอยพับใหม่ เส้นทางสู่ในป่าไม่ได้ปลอดภัยอีกต่อไปเมื่อเพื่อนเก่าจากสนามเลือกข้างในวินาทีสุดท้าย — แสงที่เมืองท่าฝนตกทำให้ใบหน้าของเพื่อนเก่าจากสนามชัดเกินไป
ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เนมก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี
จบตอนที่ 11 — เมื่อในป่าเริ่มมีราคา ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่
ความคิดเห็น
0