คำสุดท้ายที่ค่ายพักชั่วคราว

คำสุดท้ายที่ค่ายพักชั่วคราว

เสียงแจ้งเตือนในมือถือดังขึ้นพร้อมกลิ่นไฟฉายกระพริบ เนมยังไม่เปิดอ่าน เพราะรู้ดีว่าถ้าเป็นข้อความจากเพื่อนเก่าจากสนาม คืนนี้จะไม่จบง่ายๆ

นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ เนมนับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้เพื่อนเก่าจากสนาม ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในซากเรือเก่า

แผนที่ในมือเนมมีรอยพับใหม่ เส้นทางสู่ขุมทรัพย์ไม่ได้ปลอดภัยอีกต่อไปเมื่อเพื่อนเก่าจากสนามเลือกข้างในวินาทีสุดท้าย — กลิ่นไฟฉายกระพริบดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

มิติร่างกาย: มือของเนมสั่นเล็กน้อยโดยไม่เกี่ยวกับอากาศในค่ายพักชั่วคราว ระยะห่างกับเพื่อนเก่าจากสนามเหลือเท่าความจริงที่ยังไม่ถูกพูด

เพื่อนเก่าจากสนามไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ยืนตรงนั้นก็พอให้เนมลืมประโยคที่ซ้อมไว้ทั้งหมด ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจกับไฟฉายกระพริบ

“เนม… ทำไมถึงเงียบ?” เพื่อนเก่าจากสนามถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับไฟฉายกระพริบ “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

“ฉันไม่ได้หนี” เนมตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของเนม

แนวเรื่องแบบCharacter-driven Arcที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า เนมไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” เนมกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เพื่อนเก่าจากสนามจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

คนรอบข้างในซากเรือเก่ายังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงเนมที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่เพื่อนเก่าจากสนามขยับเข้ามา

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเนมกับเพื่อนเก่าจากสนามแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ แผนที่ในมือเนมมีรอยพับใหม่ เส้นทางสู่ขุมทรัพย์ไม่ได้ปลอดภัยอีกต่อไปเมื่อเพื่อนเก่าจากสนามเลือกข้างในวินาทีสุดท้าย — กลิ่นไฟฉายกระพริบดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ความกลัวยังอยู่ แต่เนมเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักเพื่อนเก่าจากสนามออกไปโดยไม่จำเป็น

เนมยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้เพื่อนเก่าจากสนามจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งเนมไว้กับคำถามเรื่องการทรยศในทีมที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของเพื่อนเก่าจากสนามปนอยู่ด้วยตลอด

จบตอนที่ 5 — ปมของการทรยศในทีมยังคุกรุ่น และเพื่อนเก่าจากสนามจะกลับมาในจังหวะที่เนมคาดไม่ถึง