แผนสำรองของแบงค์

แผนสำรองของแบงค์

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของขวัญ

ประตูออฟฟิศสาทรเปิดออกก่อนที่ขวัญจะพร้อม อาร์มยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าความกลัวที่จะเริ่มต้นใหม่เสียอีก

เก้าอี้ว่างข้างอาร์มดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน ขวัญเลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นไฟนีออนชัดขึ้น

ในสถานีรถไฟฟ้าตอนดึก ความสัมพันธ์ของขวัญกับอาร์มค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — กลิ่นกาแฟร้อนดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

มิติสถานที่: ออฟฟิศสาทรไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่อาร์มเคยยืน และขวัญรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” อาร์มพูด แต่สายตาไม่ได้ผลักขวัญออกไปจริงๆ

ไม่ใช่ศัตรูจากภายนอกเสมอไปที่ทำลายคน — บางครั้งคือคำที่พูดไม่ทันคิด รอยร้าวระหว่างขวัญกับอาร์มกว้างขึ้นทีละนิ้ว

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” อาร์มก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้ความกลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ตัดสินแทนเรา”

คนรอบข้างในออฟฟิศสาทรยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงขวัญที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่อาร์มขยับเข้ามา

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” ขวัญกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

แนวเรื่องแบบEnemies to Loversที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า ขวัญไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

ความกลัวยังอยู่ แต่ขวัญเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักอาร์มออกไปโดยไม่จำเป็น

“งั้นนั่งก่อน” อาร์มชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างขวัญกับอาร์มแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ในสถานีรถไฟฟ้าตอนดึก ความสัมพันธ์ของขวัญกับอาร์มค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — กลิ่นกาแฟร้อนดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ขวัญยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้อาร์มจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งขวัญไว้กับคำถามเรื่องความกลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของอาร์มปนอยู่ด้วยตลอด

กลิ่นไฟนีออนยังไม่จาง ขวัญสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากออฟฟิศสาทรตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้ความกลัวที่จะเริ่มต้นใหม่จะยังยืนขวางอยู่

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นกาแฟร้อน — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ออฟฟิศสาทร แล้วยังไม่ได้รักษา

จบตอนที่ 6 — ปมของความกลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ยังคุกรุ่น และอาร์มจะกลับมาในจังหวะที่ขวัญคาดไม่ถึง