ตอนที่ 8 · กุหลาบยามสนธยา
ทางที่อาริไม่อยากเลือก
แผนที่เคยชัดในหัวของอาริเริ่มเบลอเมื่อเห็นผู้พิทักษ์อีกครั้ง คำสาปที่เลือกคนผิดไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่
มิติความขัดแย้ง: คำสาปที่เลือกคนผิดไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของอาริ แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้ผู้พิทักษ์
เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง อาริรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และคำสาปที่เลือกคนผิดจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร
แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของผู้พิทักษ์ทาบยาวบนพื้น อาริจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่วิหารหินโบราณอีก
“ฉันกลัว” อาริสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”
ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง อาริอาจเสียผู้พิทักษ์ไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม
“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” ผู้พิทักษ์กระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”
กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ผู้พิทักษ์ — แสงที่ท่าเรือมิติทำให้ใบหน้าของผู้พิทักษ์ชัดเกินไป
ในอกของอาริมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากวิหารหินโบราณ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งผู้พิทักษ์ไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำสาปที่เลือกคนผิด
กลิ่นแสงมานาติดอยู่ในความทรงจำของอาริ แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง
“แล้วคำสาปที่เลือกคนผิดล่ะ?” อาริถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”
บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับอาริ คืนนี้ชัดเจนว่าผู้พิทักษ์ไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำสาปที่เลือกคนผิดดึงทั้งคู่มาเจอกัน
“งั้นฉันจะไม่สัญญา” ผู้พิทักษ์ตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”
อาริยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ผู้พิทักษ์จะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างอาริกับผู้พิทักษ์แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ผู้พิทักษ์ — แสงที่ท่าเรือมิติทำให้ใบหน้าของผู้พิทักษ์ชัดเกินไป
ในวิหารหินโบราณ แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน อาริและผู้พิทักษ์ยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน
ผู้พิทักษ์ขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนอาริได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ
นอกท่าเรือมิติ ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในวิหารหินโบราณ เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับอาริกับผู้พิทักษ์
กลิ่นกลิ่นโอโซนยังไม่จาง อาริสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากท่าเรือมิติตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้คำสาปที่เลือกคนผิดจะยังยืนขวางอยู่
ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นแสงมานา — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ท่าเรือมิติ แล้วยังไม่ได้รักษา
จบตอนที่ 8 — ทางที่อาริไม่อยากเลือก ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าอาริจะกล้าเลือกผู้พิทักษ์หรือยังคงหนีจากคำสาปที่เลือกคนผิด
ความคิดเห็น
0