ตอนที่ 10 · คุโระ
สิ่งที่ผู้ช่วยมายด์ยังไม่กล้าบอก
เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงกลิ่นกาแฟสำนักงานกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่ผู้ช่วยมายด์ยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ
ความจริงที่ซ่อนไว้ถูกดึงขึ้นมาทีละชั้น ผู้ช่วยมายด์เห็นทั้งแผลเก่าและความหวังในสายตาของเหยื่อที่ยังหายใจ พร้อมกันในครั้งเดียว
หลักฐานชิ้นเล็กในสถานีตำรวจย่านเก่าไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงานดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
“งั้นอย่าหนี” เหยื่อที่ยังหายใจยื่นมือมา “ถ้ายังอยากจบเรื่องนี้ด้วยกัน อยู่ตรงนี้กับฉันจนจบ”
มิติสถานที่: สถานีตำรวจย่านเก่าไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่เหยื่อที่ยังหายใจเคยยืน และผู้ช่วยมายด์รู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต
“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” เหยื่อที่ยังหายใจกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”
ปมเก่าถูกเปิดออกใต้แสง ไม่มีใครบริสุทธิ์เต็มร้อย แต่ทั้งคู่ยังเลือกที่จะฟังกันจนจบ — ไม่หนีกลางทางเหมือนเคย
เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของผู้ช่วยมายด์
คนรอบข้างในสถานีตำรวจย่านเก่ายังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงผู้ช่วยมายด์ที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่เหยื่อที่ยังหายใจขยับเข้ามา
แนวเรื่องแบบLocked Roomที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า ผู้ช่วยมายด์ไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่
“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” ผู้ช่วยมายด์กล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เหยื่อที่ยังหายใจจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
ความกลัวยังอยู่ แต่ผู้ช่วยมายด์เริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักเหยื่อที่ยังหายใจออกไปโดยไม่จำเป็น
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างผู้ช่วยมายด์กับเหยื่อที่ยังหายใจแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในสถานีตำรวจย่านเก่าไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงานดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
ผู้ช่วยมายด์เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง มองเหยื่อที่ยังหายใจแล้วรู้ว่าไม่มีทางกลับไปเป็นคนเดิมก่อนหน้านี้ได้อีก — และบางที นั่นอาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายที่สุด
ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งผู้ช่วยมายด์ไว้กับคำถามเรื่องหลักฐานที่ถูกจัดฉากที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของเหยื่อที่ยังหายใจปนอยู่ด้วยตลอด
กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงยังไม่จาง ผู้ช่วยมายด์สูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากสถานีตำรวจย่านเก่าตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้หลักฐานที่ถูกจัดฉากจะยังยืนขวางอยู่
ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงาน — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่สถานีตำรวจย่านเก่า แล้วยังไม่ได้รักษา
จบตอนที่ 10 — ปมของหลักฐานที่ถูกจัดฉากยังคุกรุ่น และเหยื่อที่ยังหายใจจะกลับมาในจังหวะที่ผู้ช่วยมายด์คาดไม่ถึง
ความคิดเห็น
0