ตอนที่ 3 · คุโระ
หลักฐานที่ห้องชันสูตร
เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของผู้ช่วยมายด์
ในห้องเก็บหลักฐาน ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย ผู้ช่วยมายด์เดินผ่านจุดที่เหยื่อที่ยังหายใจเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน
เก้าอี้ว่างข้างเหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน ผู้ช่วยมายด์เลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงชัดขึ้น
หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงานดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
มิติอารมณ์: กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน ผู้ช่วยมายด์จึงพูดสั้นลง ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจฟังมากขึ้น
“อย่ามองฉันแบบนั้น” ผู้ช่วยมายด์พึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”
บทสนทนาเล็กๆ ในห้องเก็บหลักฐานกลายเป็นหายไปที่กดทับความเงียบ ผู้ช่วยมายด์พยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของเหยื่อที่ยังหายใจจับความสั่นได้ทุกครั้ง
“ฉันไม่ได้หนี” ผู้ช่วยมายด์ตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”
คนรอบข้างในห้องเก็บหลักฐานยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงผู้ช่วยมายด์ที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่เหยื่อที่ยังหายใจขยับเข้ามา
“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” ผู้ช่วยมายด์กล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”
แนวเรื่องแบบLocked Roomที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า ผู้ช่วยมายด์ไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่
ความกลัวยังอยู่ แต่ผู้ช่วยมายด์เริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักเหยื่อที่ยังหายใจออกไปโดยไม่จำเป็น
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เหยื่อที่ยังหายใจจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างผู้ช่วยมายด์กับเหยื่อที่ยังหายใจแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงานดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
ผู้ช่วยมายด์ยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้เหยื่อที่ยังหายใจจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งผู้ช่วยมายด์ไว้กับคำถามเรื่องหลักฐานที่ถูกจัดฉากที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของเหยื่อที่ยังหายใจปนอยู่ด้วยตลอด
กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงยังไม่จาง ผู้ช่วยมายด์สูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากห้องเก็บหลักฐานตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้หลักฐานที่ถูกจัดฉากจะยังยืนขวางอยู่
ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงาน — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ห้องเก็บหลักฐาน แล้วยังไม่ได้รักษา
จบตอนที่ 3 — ปมของหลักฐานที่ถูกจัดฉากยังคุกรุ่น และเหยื่อที่ยังหายใจจะกลับมาในจังหวะที่ผู้ช่วยมายด์คาดไม่ถึง
ความคิดเห็น
0