เงาของหลักฐานที่ถูกจัดฉากในชีวิตประจำวัน

เงาของหลักฐานที่ถูกจัดฉากในชีวิตประจำวัน

ในห้องเก็บหลักฐาน ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย ผู้ช่วยมายด์เดินผ่านจุดที่เหยื่อที่ยังหายใจเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับเหยื่อที่ยังหายใจไม่ได้อีกต่อไป ผู้ช่วยมายด์ลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

เงาของเหยื่อที่ยังหายใจเลื่อนผ่านพื้น ทำให้ผู้ช่วยมายด์นึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ใต้แสงแบบนี้

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของเหยื่อที่ยังหายใจทาบยาวบนพื้น ผู้ช่วยมายด์จำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่ห้องเก็บหลักฐานอีก

“อย่ามองฉันแบบนั้น” ผู้ช่วยมายด์พึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

คำชมเล็กน้อยจากเหยื่อที่ยังหายใจหนักกว่าคำตำหนิ ผู้ช่วยมายด์ไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” ผู้ช่วยมายด์พยายามยิ้ม “ในห้องเก็บหลักฐานนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นแสงหลอดนีออนเย็นดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

แนวเรื่องแบบLocked Roomที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า ผู้ช่วยมายด์ไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

คนรอบข้างในห้องเก็บหลักฐานยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงผู้ช่วยมายด์ที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่เหยื่อที่ยังหายใจขยับเข้ามา

“ถ้าฉันขอเวลา…” เหยื่อที่ยังหายใจกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

ความกลัวยังอยู่ แต่ผู้ช่วยมายด์เริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักเหยื่อที่ยังหายใจออกไปโดยไม่จำเป็น

“งั้นนั่งก่อน” เหยื่อที่ยังหายใจชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งผู้ช่วยมายด์และเหยื่อที่ยังหายใจไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าหลักฐานที่ถูกจัดฉากทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างผู้ช่วยมายด์กับเหยื่อที่ยังหายใจแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นแสงหลอดนีออนเย็นดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม ผู้ช่วยมายด์ก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ทั้งคู่ยังไม่ได้แตะต้องกัน แต่สายตาบอกมากกว่าคำพูด ผู้ช่วยมายด์รู้ดีว่าถ้าเลือกหนีตอนนี้ หลักฐานที่ถูกจัดฉากจะชนะโดยไม่ต้องออกแรง

จบตอนที่ 4 — เงาของหลักฐานที่ถูกจัดฉากในชีวิตประจำวัน ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่