แสงสุดท้ายก่อนตัดสินใจ

แสงสุดท้ายก่อนตัดสินใจ

ทางแยกมาถึงโดยไม่ขออนุญาต เลย์มองจอมเวทในวิหารหินโบราณ แล้วรู้ว่าคำต่อไปจะเปลี่ยนทุกอย่าง — กลิ่นแสงมานาทำให้ลมหายใจสั้นลง

นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ เลย์นับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้จอมเวท ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในวิหารหินโบราณ

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับเลย์ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเริ่มเผยเงาใกล้จอมเวท — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา

มิติเวลา: นาฬิกาในเมืองลอยฟ้าบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของเลย์บอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องหมอกย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง เลย์อาจเสียจอมเวทไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

“ฉันกลัว” เลย์สารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” จอมเวทกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของจอมเวทจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของเลย์

เลย์กุมมือแน่น ภาพของบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงจอมเวท แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในเมืองลอยฟ้าจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” เลย์กล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จอมเวทจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

นอกวิหารหินโบราณ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับเลย์ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของจอมเวทปนกับหมอก

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเลย์กับจอมเวทแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับเลย์ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเริ่มเผยเงาใกล้จอมเวท — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา

ถ้าให้ย้อนกลับ เลย์อาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในเมืองลอยฟ้า การหนีแพงกว่าการเผชิญ จอมเวทยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

เลย์ยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้จอมเวทจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งเลย์ไว้กับคำถามเรื่องบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของจอมเวทปนอยู่ด้วยตลอด

“ฉันไม่ได้มาเพื่อทะเลาะ” จอมเวทกล่าว “แค่… ไม่อยากปล่อยให้บัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดตัดสินแทนเราอีกต่อไป” เลย์เงยหน้าขึ้นช้าๆ

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที เลย์มองจอมเวทแล้วตัดสินใจว่าอย่างน้อยคืนนี้จะไม่หันหลังให้หมอกเหมือนเคย

จอมเวทขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนเลย์ได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

นอกวิหารหินโบราณ ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในเมืองลอยฟ้า เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับเลย์กับจอมเวท

กลิ่นแสงมานายังไม่จาง เลย์สูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากวิหารหินโบราณตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้บัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดจะยังยืนขวางอยู่

จบตอนที่ 19 — ปมของบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดยังคุกรุ่น และจอมเวทจะกลับมาในจังหวะที่เลย์คาดไม่ถึง