ตอนที่ 12 · หมึกยามค่ำ
ความจริงครึ่งเดียวที่สะพานแขวนหมอก
ประตูถ้ำดาบโบราณเปิดออกก่อนที่เซวียนจะพร้อม ศิษย์พี่ยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าคำสาบานที่ห้ามรักเสียอีก
นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ เซวียนนับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้ศิษย์พี่ ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในถ้ำดาบโบราณ
ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเซวียน ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นหมอกเช้าดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
มิติร่างกาย: มือของเซวียนสั่นเล็กน้อยโดยไม่เกี่ยวกับอากาศในตลาดนัดยุทธจักร ระยะห่างกับศิษย์พี่เหลือเท่าความจริงที่ยังไม่ถูกพูด
คำสาบานที่ห้ามรักไม่ได้ตะโกน มันแค่ทำให้ทั้งคู่พูดสั้นลง หายใจถี่ขึ้น และมองกันแบบคนที่กลัวจะเสียของสำคัญ
“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” ศิษย์พี่พูด แต่สายตาไม่ได้ผลักเซวียนออกไปจริงๆ
“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” ศิษย์พี่ก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้คำสาบานที่ห้ามรักตัดสินแทนเรา”
เงาของศิษย์พี่เลื่อนผ่านพื้น ทำให้เซวียนนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ใต้แสงแบบนี้
แนวเรื่องแบบRevenge Pathที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า เซวียนไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่
“ถ้าฉันขอเวลา…” ศิษย์พี่กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ศิษย์พี่จะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
คนรอบข้างในถ้ำดาบโบราณยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงเซวียนที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่ศิษย์พี่ขยับเข้ามา
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเซวียนกับศิษย์พี่แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเซวียน ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นหมอกเช้าดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
ความกลัวยังอยู่ แต่เซวียนเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักศิษย์พี่ออกไปโดยไม่จำเป็น
ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเซวียนและศิษย์พี่ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาบานที่ห้ามรักทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น
ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เซวียนก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี
ทั้งคู่ยังไม่ได้แตะต้องกัน แต่สายตาบอกมากกว่าคำพูด เซวียนรู้ดีว่าถ้าเลือกหนีตอนนี้ คำสาบานที่ห้ามรักจะชนะโดยไม่ต้องออกแรง
จบตอนที่ 12 — ความจริงครึ่งเดียวที่สะพานแขวนหมอก ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่
ความคิดเห็น
0