คืนที่เคนเกือบสารภาพ

คืนที่เคนเกือบสารภาพ

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงเสียงพื้นไม้ดังเอี๊ยดกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่เคนยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ประตูโรงแรมเก่าสามชั้นเปิดออกก่อนที่เคนจะพร้อม ตำรวจท้องที่ยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าคำเตือนที่ไม่ทันอ่านเสียอีก

หลักฐานชิ้นเล็กในโรงแรมเก่าสามชั้นไม่เข้ากับคำให้การ เคนจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ตำรวจท้องที่ดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่โรงแรมเก่าสามชั้นทำให้ใบหน้าของตำรวจท้องที่ชัดเกินไป

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” ตำรวจท้องที่พูด แต่สายตาไม่ได้ผลักเคนออกไปจริงๆ

มิติสถานที่: โรงแรมเก่าสามชั้นไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่ตำรวจท้องที่เคยยืน และเคนรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” ตำรวจท้องที่ก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้คำเตือนที่ไม่ทันอ่านตัดสินแทนเรา”

คำเตือนที่ไม่ทันอ่านไม่ได้ตะโกน มันแค่ทำให้ทั้งคู่พูดสั้นลง หายใจถี่ขึ้น และมองกันแบบคนที่กลัวจะเสียของสำคัญ

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด เคนมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

กลิ่นเสียงพื้นไม้ดังเอี๊ยดติดอยู่ในความทรงจำของเคน แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของเคนมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากโรงแรมเก่าสามชั้น อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งตำรวจท้องที่ไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำเตือนที่ไม่ทันอ่าน

“ถ้าฉันขอเวลา…” ตำรวจท้องที่กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

“งั้นนั่งก่อน” ตำรวจท้องที่ชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเคน คืนนี้ชัดเจนว่าตำรวจท้องที่ไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำเตือนที่ไม่ทันอ่านดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเคนกับตำรวจท้องที่แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในโรงแรมเก่าสามชั้นไม่เข้ากับคำให้การ เคนจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ตำรวจท้องที่ดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่โรงแรมเก่าสามชั้นทำให้ใบหน้าของตำรวจท้องที่ชัดเกินไป

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเคนและตำรวจท้องที่ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำเตือนที่ไม่ทันอ่านทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เคนก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นเสียงพื้นไม้ดังเอี๊ยด — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่โรงแรมเก่าสามชั้น แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ เคนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่ตำรวจท้องที่มองไปทางหน้าต่างของโรงแรมเก่าสามชั้น ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

จบตอนที่ 7 — คืนที่เคนเกือบสารภาพ ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่