ประตูเมืองลอยฟ้าที่เปิดผิดจังหวะ

ประตูเมืองลอยฟ้าที่เปิดผิดจังหวะ

เสียงแจ้งเตือนในมือถือดังขึ้นพร้อมกลิ่นกลิ่นโอโซน มิระยังไม่เปิดอ่าน เพราะรู้ดีว่าถ้าเป็นข้อความจากปีศาจพันธสัญญา คืนนี้จะไม่จบง่ายๆ

นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ มิระนับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้ปีศาจพันธสัญญา ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในวิหารหินโบราณ

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับมิระ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — กลิ่นกลิ่นโอโซนดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

มิติสถานที่: วิหารหินโบราณไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่ปีศาจพันธสัญญาเคยยืน และมิระรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต

ปีศาจพันธสัญญาไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ยืนตรงนั้นก็พอให้มิระลืมประโยคที่ซ้อมไว้ทั้งหมด ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจกับกลิ่นโอโซน

“มิระ… ทำไมถึงเงียบ?” ปีศาจพันธสัญญาถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับเสียงปีกมังกร “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

“ฉันไม่ได้หนี” มิระตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของมิระ

แนวเรื่องแบบHidden Doorที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า มิระไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” มิระกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ปีศาจพันธสัญญาจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

คนรอบข้างในวิหารหินโบราณยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงมิระที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่ปีศาจพันธสัญญาขยับเข้ามา

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างมิระกับปีศาจพันธสัญญาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับมิระ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — กลิ่นกลิ่นโอโซนดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ความกลัวยังอยู่ แต่มิระเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักปีศาจพันธสัญญาออกไปโดยไม่จำเป็น

มิระยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ปีศาจพันธสัญญาจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งมิระไว้กับคำถามเรื่องบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของปีศาจพันธสัญญาปนอยู่ด้วยตลอด

กลิ่นเสียงปีกมังกรยังไม่จาง มิระสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากวิหารหินโบราณตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้บัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดจะยังยืนขวางอยู่

จบตอนที่ 1 — ปมของบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดยังคุกรุ่น และปีศาจพันธสัญญาจะกลับมาในจังหวะที่มิระคาดไม่ถึง