แผนสำรองของพยานปากเอก

แผนสำรองของพยานปากเอก

ประตูห้องชันสูตรเปิดออกก่อนที่สารวัตรนภาจะพร้อม อัยการยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนเสียอีก

นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ สารวัตรนภานับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้อัยการ ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในห้องชันสูตร

หลักฐานชิ้นเล็กในห้องชันสูตรไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรนภาจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่อัยการดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่ห้องชันสูตรทำให้ใบหน้าของอัยการชัดเกินไป

มิติความขัดแย้ง: ความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของสารวัตรนภา แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้อัยการ

ความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนไม่ได้ตะโกน มันแค่ทำให้ทั้งคู่พูดสั้นลง หายใจถี่ขึ้น และมองกันแบบคนที่กลัวจะเสียของสำคัญ

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” อัยการพูด แต่สายตาไม่ได้ผลักสารวัตรนภาออกไปจริงๆ

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” อัยการก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้ความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนตัดสินแทนเรา”

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด สารวัตรนภามองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

ในอกของสารวัตรนภามีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากสถานีตำรวจย่านเก่า อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งอัยการไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อน

“ถ้าฉันขอเวลา…” อัยการกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

“งั้นนั่งก่อน” อัยการชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงติดอยู่ในความทรงจำของสารวัตรนภา แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างสารวัตรนภากับอัยการแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในห้องชันสูตรไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรนภาจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่อัยการดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่ห้องชันสูตรทำให้ใบหน้าของอัยการชัดเกินไป

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับสารวัตรนภา คืนนี้ชัดเจนว่าอัยการไม่ได้มาแบบสุ่ม — ความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งสารวัตรนภาและอัยการไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม สารวัตรนภาก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นแฟ้มคดีกองสูง — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ห้องชันสูตร แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ สารวัตรนภาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่อัยการมองไปทางหน้าต่างของสถานีตำรวจย่านเก่า ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

แสงในสถานีตำรวจย่านเก่าเปลี่ยนมุมอีกนิด ทำให้ใบหน้าของอัยการดูทั้งคุ้นเคยและแปลกตา สารวัตรนภากลืนน้ำลาย แล้วพยายามรวบรวมความกล้า

บทสนทนาค้างคาครู่หนึ่ง ก่อนที่สารวัตรนภาจะยิ้มอ่อนๆ — ยิ้มที่ไม่ใช่การปิดบัง แต่เป็นการยอมรับว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ

จบตอนที่ 15 — แผนสำรองของพยานปากเอก ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่