ตอนที่ 6 · 
หน้าเบา
เงาของความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนในชีวิตประจำวัน
เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงเสียงพิมพ์ดีดกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่สารวัตรนภายังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ
เช้าวันรุ่งขึ้น สารวัตรนภายังตื่นพร้อมร่องรอยของแสงหลอดนีออนเย็นบนปลายนิ้ว ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าคืนนั้นไม่มีความหมายอะไรในฉากเหตุการณ์คอนโด
หลักฐานชิ้นเล็กในฉากเหตุการณ์คอนโดไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรนภาจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่อัยการดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงหลอดนีออนเย็น
“อย่ามองฉันแบบนั้น” สารวัตรนภาพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”
มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับอัยการไม่ได้อีกต่อไป สารวัตรนภาลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี
“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” สารวัตรนภาพยายามยิ้ม “ในสถานีตำรวจย่านเก่านี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”
คำชมเล็กน้อยจากอัยการหนักกว่าคำตำหนิ สารวัตรนภาไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้
ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่อัยการยัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ
นอกฉากเหตุการณ์คอนโด โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับสารวัตรนภาทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของอัยการปนกับคดีเก่า
สารวัตรนภากุมมือแน่น ภาพของความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงอัยการ แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในสถานีตำรวจย่านเก่าจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ
“ถ้าฉันขอเวลา…” อัยการกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”
“งั้นนั่งก่อน” อัยการชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”
ถ้าให้ย้อนกลับ สารวัตรนภาอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในสถานีตำรวจย่านเก่า การหนีแพงกว่าการเผชิญ อัยการยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างสารวัตรนภากับอัยการแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในฉากเหตุการณ์คอนโดไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรนภาจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่อัยการดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงหลอดนีออนเย็น
ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งสารวัตรนภาและอัยการไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น
ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม สารวัตรนภาก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี
จบตอนที่ 6 — เงาของความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนในชีวิตประจำวัน ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่
ความคิดเห็น
0