ชื่อของคำสาปที่เลือกคนผิดยังไม่ถูกเอ่ย

ชื่อของคำสาปที่เลือกคนผิดยังไม่ถูกเอ่ย

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงแสงมานากับจังหวะเท้าของใครบางคนที่อาริยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ฝนเพิ่งหยุดที่วิหารหินโบราณ แอ่งน้ำสะท้อนไฟถนน อาริยืนนิ่งจนรองเท้าเปียก ก่อนจะเห็นเงาของเจ้าชายเงาข้ามมาจากอีกฟาก

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — แสงที่วิหารหินโบราณทำให้ใบหน้าของเจ้าชายเงาชัดเกินไป

“อาริ… ทำไมถึงเงียบ?” เจ้าชายเงาถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับกลิ่นโอโซน “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

มิติร่างกาย: มือของอาริสั่นเล็กน้อยโดยไม่เกี่ยวกับอากาศในวิหารหินโบราณ ระยะห่างกับเจ้าชายเงาเหลือเท่าความจริงที่ยังไม่ถูกพูด

“ฉันไม่ได้หนี” อาริตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

เจ้าชายเงาไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ยืนตรงนั้นก็พอให้อาริลืมประโยคที่ซ้อมไว้ทั้งหมด ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจกับแสงมานา

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง อาริรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และคำสาปที่เลือกคนผิดจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

กลิ่นแสงมานาติดอยู่ในความทรงจำของอาริ แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของอาริมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากวิหารหินโบราณ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งเจ้าชายเงาไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำสาปที่เลือกคนผิด

“แล้วคำสาปที่เลือกคนผิดล่ะ?” อาริถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

“งั้นฉันจะไม่สัญญา” เจ้าชายเงาตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับอาริ คืนนี้ชัดเจนว่าเจ้าชายเงาไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำสาปที่เลือกคนผิดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างอาริกับเจ้าชายเงาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — แสงที่วิหารหินโบราณทำให้ใบหน้าของเจ้าชายเงาชัดเกินไป

อาริยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้เจ้าชายเงาจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ในวิหารหินโบราณ แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน อาริและเจ้าชายเงายังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

เจ้าชายเงาขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนอาริได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

นอกวิหารหินโบราณ ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในวิหารหินโบราณ เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับอาริกับเจ้าชายเงา

กลิ่นกลิ่นโอโซนยังไม่จาง อาริสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากวิหารหินโบราณตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้คำสาปที่เลือกคนผิดจะยังยืนขวางอยู่

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นแสงมานา — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่วิหารหินโบราณ แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ อาริได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่เจ้าชายเงามองไปทางหน้าต่างของวิหารหินโบราณ ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

จบตอนที่ 1 — ชื่อของคำสาปที่เลือกคนผิดยังไม่ถูกเอ่ย ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าอาริจะกล้าเลือกเจ้าชายเงาหรือยังคงหนีจากคำสาปที่เลือกคนผิด