บทสนทนาเรื่องหลังเที่ยงคืน

บทสนทนาเรื่องหลังเที่ยงคืน

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงแสงหลอดนีออนเย็นกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่นักสืบเคนยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ในห้องชันสูตร ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย นักสืบเคนเดินผ่านจุดที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

หลักฐานชิ้นเล็กในสถานีตำรวจย่านเก่าไม่เข้ากับคำให้การ นักสืบเคนจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่สถานีตำรวจย่านเก่าทำให้ใบหน้าของผู้เกี่ยวข้องเงียบชัดเกินไป

“อย่ามองฉันแบบนั้น” นักสืบเคนพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

มิติอารมณ์: กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน นักสืบเคนจึงพูดสั้นลง ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบฟังมากขึ้น

“ฉันไม่ได้หนี” นักสืบเคนตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

บทสนทนาเล็กๆ ในสถานีตำรวจย่านเก่ากลายเป็นคืนฝนที่กดทับความเงียบ นักสืบเคนพยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของผู้เกี่ยวข้องเงียบจับความสั่นได้ทุกครั้ง

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง นักสืบเคนรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

กลิ่นแสงหลอดนีออนเย็นติดอยู่ในความทรงจำของนักสืบเคน แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของนักสืบเคนมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากห้องชันสูตร อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งผู้เกี่ยวข้องเงียบไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อน

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” นักสืบเคนกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

“งั้นนั่งก่อน” ผู้เกี่ยวข้องเงียบชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับนักสืบเคน คืนนี้ชัดเจนว่าผู้เกี่ยวข้องเงียบไม่ได้มาแบบสุ่ม — ความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างนักสืบเคนกับผู้เกี่ยวข้องเงียบแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในสถานีตำรวจย่านเก่าไม่เข้ากับคำให้การ นักสืบเคนจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่สถานีตำรวจย่านเก่าทำให้ใบหน้าของผู้เกี่ยวข้องเงียบชัดเกินไป

นักสืบเคนยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ผู้เกี่ยวข้องเงียบจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งนักสืบเคนไว้กับคำถามเรื่องความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของผู้เกี่ยวข้องเงียบปนอยู่ด้วยตลอด

จบตอนที่ 7 — ปมของความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนยังคุกรุ่น และผู้เกี่ยวข้องเงียบจะกลับมาในจังหวะที่นักสืบเคนคาดไม่ถึง