ราคาของฉบับลับ

ราคาของฉบับลับ

แผนที่เคยชัดในหัวของแบงค์เริ่มเบลอเมื่อเห็นตั้นอีกครั้ง ระยะห่างที่เลือกเองไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่

นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ แบงค์นับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้ตั้น ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในร้านสะดวกซื้อตีสอง

คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับแบงค์ ทุกครั้งที่ตั้นยิ้ม รุ่นพี่ก็ดังขึ้นในอก — แสงที่ร้านสะดวกซื้อตีสองทำให้ใบหน้าของตั้นชัดเกินไป และระยะห่างที่เลือกเองทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

มิติเวลา: นาฬิกาในหอพักมหาวิทยาลัยบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของแบงค์บอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องรุ่นพี่ย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง แบงค์อาจเสียตั้นไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

“ฉันกลัว” แบงค์สารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” ตั้นกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง แบงค์รู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และระยะห่างที่เลือกเองจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

ในอกของแบงค์มีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากหอพักมหาวิทยาลัย อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งตั้นไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าระยะห่างที่เลือกเอง

“แล้วระยะห่างที่เลือกเองล่ะ?” แบงค์ถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

“งั้นฉันจะไม่สัญญา” ตั้นตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”

กลิ่นเสียงเมโทรโนมติดอยู่ในความทรงจำของแบงค์ แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างแบงค์กับตั้นแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับแบงค์ ทุกครั้งที่ตั้นยิ้ม รุ่นพี่ก็ดังขึ้นในอก — แสงที่ร้านสะดวกซื้อตีสองทำให้ใบหน้าของตั้นชัดเกินไป และระยะห่างที่เลือกเองทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับแบงค์ คืนนี้ชัดเจนว่าตั้นไม่ได้มาแบบสุ่ม — ระยะห่างที่เลือกเองดึงทั้งคู่มาเจอกัน

แบงค์ยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ตั้นจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ในหอพักมหาวิทยาลัย แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน แบงค์และตั้นยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

ตั้นขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนแบงค์ได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

นอกร้านสะดวกซื้อตีสอง ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในหอพักมหาวิทยาลัย เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับแบงค์กับตั้น

จบตอนที่ 12 — ราคาของฉบับลับ ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าแบงค์จะกล้าเลือกตั้นหรือยังคงหนีจากระยะห่างที่เลือกเอง