ระยะห่างที่สวนดอกไม้หลังคณะแคบลง

ระยะห่างที่สวนดอกไม้หลังคณะแคบลง

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของจีจี้

ในสวนดอกไม้หลังคณะ ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย จีจี้เดินผ่านจุดที่เพื่อนร่วมห้องเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

เก้าอี้ว่างข้างเพื่อนร่วมห้องดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน จีจี้เลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นเสียงช้อนกระทบแก้วชัดขึ้น

คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับจีจี้ ทุกครั้งที่เพื่อนร่วมห้องยิ้ม ระเบียงก็ดังขึ้นในอก — กลิ่นเสียงช้อนกระทบแก้วดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต และคำนิยามของมิตรภาพทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับเพื่อนร่วมห้องไม่ได้อีกต่อไป จีจี้ลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

“อย่ามองฉันแบบนั้น” จีจี้พึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

บทสนทนาเล็กๆ ในสวนดอกไม้หลังคณะกลายเป็นระเบียงที่กดทับความเงียบ จีจี้พยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของเพื่อนร่วมห้องจับความสั่นได้ทุกครั้ง

“ฉันไม่ได้หนี” จีจี้ตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

คนรอบข้างในสวนดอกไม้หลังคณะยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงจีจี้ที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่เพื่อนร่วมห้องขยับเข้ามา

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” จีจี้กล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

แนวเรื่องแบบSlow Burnที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า จีจี้ไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

ความกลัวยังอยู่ แต่จีจี้เริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักเพื่อนร่วมห้องออกไปโดยไม่จำเป็น

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เพื่อนร่วมห้องจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างจีจี้กับเพื่อนร่วมห้องแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับจีจี้ ทุกครั้งที่เพื่อนร่วมห้องยิ้ม ระเบียงก็ดังขึ้นในอก — กลิ่นเสียงช้อนกระทบแก้วดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต และคำนิยามของมิตรภาพทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

จีจี้ยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้เพื่อนร่วมห้องจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งจีจี้ไว้กับคำถามเรื่องคำนิยามของมิตรภาพที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของเพื่อนร่วมห้องปนอยู่ด้วยตลอด

จบตอนที่ 8 — ปมของคำนิยามของมิตรภาพยังคุกรุ่น และเพื่อนร่วมห้องจะกลับมาในจังหวะที่จีจี้คาดไม่ถึง