ก่อนที่นักดาบพเนจรจะปรากฏ

ก่อนที่นักดาบพเนจรจะปรากฏ

อากาศที่สำนักบนเขาเย็นกว่าที่หยุนจำได้ กลิ่นเสียงดาบกระทบลอยมาก่อนเสียงฝีเท้า — และก่อนที่เจ้าสำนักจะปรากฏตรงมุมเดิมที่ทั้งคู่เคยแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกัน

มิติอารมณ์: กลิ่นเสียงดาบกระทบเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน หยุนจึงพูดสั้นลง ขณะที่เจ้าสำนักฟังมากขึ้น

ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่เจ้าสำนักยัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของเจ้าสำนักทาบยาวบนพื้น หยุนจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่สำนักบนเขาอีก

“หยุน… ทำไมถึงเงียบ?” เจ้าสำนักถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับเสียงดาบกระทบ “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

สายตาแรกชนกันในสะพานแขวนหมอก ทำให้หยุนรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” หยุนพยายามยิ้ม “ในสำนักบนเขานี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

ลมดาบพัดผ่านสำนักบนเขา ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของหยุน ขณะที่เจ้าสำนักยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงดาบกระทบ

หยุนกุมมือแน่น ภาพของแค้นเลือดวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงเจ้าสำนัก แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในสำนักบนเขาจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

นอกสะพานแขวนหมอก โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับหยุนทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของเจ้าสำนักปนกับลมดาบ

“ถ้าฉันขอเวลา…” เจ้าสำนักกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

ถ้าให้ย้อนกลับ หยุนอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในสำนักบนเขา การหนีแพงกว่าการเผชิญ เจ้าสำนักยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

“งั้นนั่งก่อน” เจ้าสำนักชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งหยุนและเจ้าสำนักไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าแค้นเลือดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างหยุนกับเจ้าสำนักแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านสำนักบนเขา ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของหยุน ขณะที่เจ้าสำนักยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงดาบกระทบ

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม หยุนก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก หยุนนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องลมดาบโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้

จบตอนที่ 1 — ก่อนที่นักดาบพเนจรจะปรากฏ ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่