แผนสำรองของเฟิร์น

แผนสำรองของเฟิร์น

ประตูสนามเชียร์เปิดออกก่อนที่เก้าจะพร้อม จีจี้ยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าคำโกหกเพื่อปกป้องเสียอีก

มิติสถานที่: สนามเชียร์ไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่จีจี้เคยยืน และเก้ารู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด เก้ามองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของจีจี้ทาบยาวบนพื้น เก้าจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่ร้านน้ำใต้หออีก

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” จีจี้พูด แต่สายตาไม่ได้ผลักเก้าออกไปจริงๆ

คำโกหกเพื่อปกป้องไม่ได้ตะโกน มันแค่ทำให้ทั้งคู่พูดสั้นลง หายใจถี่ขึ้น และมองกันแบบคนที่กลัวจะเสียของสำคัญ

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” จีจี้ก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้คำโกหกเพื่อปกป้องตัดสินแทนเรา”

เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่สนามเชียร์กับจีจี้ วัยเรียนทำให้คำโกหกเพื่อปกป้องดูใหญ่เกินตัว — แสงที่สนามเชียร์ทำให้ใบหน้าของจีจี้ชัดเกินไป

ในอกของเก้ามีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากร้านน้ำใต้หอ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งจีจี้ไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำโกหกเพื่อปกป้อง

กลิ่นแสงแดดบ่ายติดอยู่ในความทรงจำของเก้า แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

“ถ้าฉันขอเวลา…” จีจี้กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเก้า คืนนี้ชัดเจนว่าจีจี้ไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำโกหกเพื่อปกป้องดึงทั้งคู่มาเจอกัน

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จีจี้จะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเก้าและจีจี้ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำโกหกเพื่อปกป้องทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเก้ากับจีจี้แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่สนามเชียร์กับจีจี้ วัยเรียนทำให้คำโกหกเพื่อปกป้องดูใหญ่เกินตัว — แสงที่สนามเชียร์ทำให้ใบหน้าของจีจี้ชัดเกินไป

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เก้าก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นแสงแดดบ่าย — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่สนามเชียร์ แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ เก้าได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่จีจี้มองไปทางหน้าต่างของร้านน้ำใต้หอ ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

จบตอนที่ 12 — แผนสำรองของเฟิร์น ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่