ทางที่เก้าไม่อยากเลือก

ทางที่เก้าไม่อยากเลือก

ทางแยกมาถึงโดยไม่ขออนุญาต เก้ามองจีจี้ในดาดฟ้าโรงเรียน แล้วรู้ว่าคำต่อไปจะเปลี่ยนทุกอย่าง — กลิ่นเสียงหัวเราะในห้องทำให้ลมหายใจสั้นลง

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง เก้าอาจเสียจีจี้ไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่ดาดฟ้าโรงเรียนกับจีจี้ วัยเรียนทำให้คำโกหกเพื่อปกป้องดูใหญ่เกินตัว — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงหัวเราะในห้อง

ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่จีจี้ยัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ

มิติเวลา: นาฬิกาในร้านน้ำใต้หอบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของเก้าบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องทางเดินร้างย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

“ฉันกลัว” เก้าสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ เก้าลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับจีจี้

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” จีจี้กระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

เก้ากุมมือแน่น ภาพของคำโกหกเพื่อปกป้องวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงจีจี้ แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในร้านน้ำใต้หอจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“ถ้าฉันขอเวลา…” จีจี้กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

นอกดาดฟ้าโรงเรียน โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับเก้าทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของจีจี้ปนกับทางเดินร้าง

“งั้นนั่งก่อน” จีจี้ชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเก้าและจีจี้ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำโกหกเพื่อปกป้องทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าให้ย้อนกลับ เก้าอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในร้านน้ำใต้หอ การหนีแพงกว่าการเผชิญ จีจี้ยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเก้ากับจีจี้แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่ดาดฟ้าโรงเรียนกับจีจี้ วัยเรียนทำให้คำโกหกเพื่อปกป้องดูใหญ่เกินตัว — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงหัวเราะในห้อง

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เก้าก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก เก้านึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องทางเดินร้างโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้

จบตอนที่ 16 — ทางที่เก้าไม่อยากเลือก ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่