ตอนที่ 11 · 
เตาหลอมฟิค
ใกล้เข้ามาของเพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อน
เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงเสียงกริ่งโรงเรียนกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่เก้ายังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ
ทางแยกมาถึงโดยไม่ขออนุญาต เก้ามองจีจี้ในสนามเชียร์ แล้วรู้ว่าคำต่อไปจะเปลี่ยนทุกอย่าง — กลิ่นเสียงกริ่งโรงเรียนทำให้ลมหายใจสั้นลง
เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่สนามเชียร์กับจีจี้ วัยเรียนทำให้เพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนดูใหญ่เกินตัว — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงกริ่งโรงเรียน
“ฉันกลัว” เก้าสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”
มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับจีจี้ไม่ได้อีกต่อไป เก้าลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี
“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” จีจี้กระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”
ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง เก้าอาจเสียจีจี้ไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม
บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของจีจี้จางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของเก้า
นอกสนามเชียร์ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับเก้าทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของจีจี้ปนกับห้องชมรม
เก้ากุมมือแน่น ภาพของเพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงจีจี้ แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในห้องสมุดหลังเลิกเรียนจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ
“แล้วเพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนล่ะ?” เก้าถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”
“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” เก้าพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”
ถ้าให้ย้อนกลับ เก้าอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในห้องสมุดหลังเลิกเรียน การหนีแพงกว่าการเผชิญ จีจี้ยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเก้ากับจีจี้แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่สนามเชียร์กับจีจี้ วัยเรียนทำให้เพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนดูใหญ่เกินตัว — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงกริ่งโรงเรียน
เก้ายังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้จีจี้จะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ในห้องสมุดหลังเลิกเรียน แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน เก้าและจีจี้ยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน
เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ เก้าได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่จีจี้มองไปทางหน้าต่างของห้องสมุดหลังเลิกเรียน ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป
จบตอนที่ 11 — ใกล้เข้ามาของเพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อน ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าเก้าจะกล้าเลือกจีจี้หรือยังคงหนีจากเพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อน
ความคิดเห็น
0