ตอนที่ 5 · คนเดินทาง
ระยะห่างที่คาเฟ่เก่าในซอยแคบลง
บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของฟ้าจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของเบลล์
เช้าวันรุ่งขึ้น เบลล์ยังตื่นพร้อมร่องรอยของกลิ่นชาดอกไม้บนปลายนิ้ว ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าคืนนั้นไม่มีความหมายอะไรในคาเฟ่เก่าในซอย
เก้าอี้ว่างข้างฟ้าดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน เบลล์เลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นกลิ่นชาดอกไม้ชัดขึ้น
คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับเบลล์ ทุกครั้งที่ฟ้ายิ้ม ระเบียงก็ดังขึ้นในอก — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นชาดอกไม้ และคำนิยามของมิตรภาพทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่
มิติสถานที่: คาเฟ่เก่าในซอยไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่ฟ้าเคยยืน และเบลล์รู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต
“อย่ามองฉันแบบนั้น” เบลล์พึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”
บทสนทนาเล็กๆ ในคาเฟ่เก่าในซอยกลายเป็นระเบียงที่กดทับความเงียบ เบลล์พยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของฟ้าจับความสั่นได้ทุกครั้ง
“ฉันไม่ได้หนี” เบลล์ตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”
นอกคาเฟ่เก่าในซอย โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับเบลล์ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของฟ้าปนกับระเบียง
“แล้วคำนิยามของมิตรภาพล่ะ?” เบลล์ถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”
เบลล์กุมมือแน่น ภาพของคำนิยามของมิตรภาพวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงฟ้า แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในคาเฟ่เก่าในซอยจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ
ถ้าให้ย้อนกลับ เบลล์อาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในคาเฟ่เก่าในซอย การหนีแพงกว่าการเผชิญ ฟ้ายืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ
“งั้นฉันจะไม่สัญญา” ฟ้าตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเบลล์กับฟ้าแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับเบลล์ ทุกครั้งที่ฟ้ายิ้ม ระเบียงก็ดังขึ้นในอก — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นชาดอกไม้ และคำนิยามของมิตรภาพทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่
เบลล์ยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ฟ้าจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ในคาเฟ่เก่าในซอย แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน เบลล์และฟ้ายังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน
จบตอนที่ 5 — ระยะห่างที่คาเฟ่เก่าในซอยแคบลง ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าเบลล์จะกล้าเลือกฟ้าหรือยังคงหนีจากคำนิยามของมิตรภาพ
ความคิดเห็น
0