ใกล้เข้ามาของลายนิ้วมือปลอม

ใกล้เข้ามาของลายนิ้วมือปลอม

บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของผู้ต้องสงสัยจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของนักสืบเคน

ทางแยกมาถึงโดยไม่ขออนุญาต นักสืบเคนมองผู้ต้องสงสัยในห้องเก็บหลักฐาน แล้วรู้ว่าคำต่อไปจะเปลี่ยนทุกอย่าง — กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงทำให้ลมหายใจสั้นลง

เก้าอี้ว่างข้างผู้ต้องสงสัยดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน นักสืบเคนเลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงชัดขึ้น

หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ นักสืบเคนจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้ต้องสงสัยดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แฟ้มคดีกองสูง

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับผู้ต้องสงสัยไม่ได้อีกต่อไป นักสืบเคนลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

“ฉันกลัว” นักสืบเคนสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง นักสืบเคนอาจเสียผู้ต้องสงสัยไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” ผู้ต้องสงสัยกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

นอกห้องเก็บหลักฐาน โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับนักสืบเคนทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของผู้ต้องสงสัยปนกับนักสืบ

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” นักสืบเคนกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

นักสืบเคนกุมมือแน่น ภาพของลายนิ้วมือปลอมวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงผู้ต้องสงสัย แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในห้องชันสูตรจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

ถ้าให้ย้อนกลับ นักสืบเคนอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในห้องชันสูตร การหนีแพงกว่าการเผชิญ ผู้ต้องสงสัยยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ผู้ต้องสงสัยจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างนักสืบเคนกับผู้ต้องสงสัยแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ นักสืบเคนจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้ต้องสงสัยดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แฟ้มคดีกองสูง

นักสืบเคนยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ผู้ต้องสงสัยจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งนักสืบเคนไว้กับคำถามเรื่องลายนิ้วมือปลอมที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของผู้ต้องสงสัยปนอยู่ด้วยตลอด

“ฉันไม่ได้มาเพื่อทะเลาะ” ผู้ต้องสงสัยกล่าว “แค่… ไม่อยากปล่อยให้ลายนิ้วมือปลอมตัดสินแทนเราอีกต่อไป” นักสืบเคนเงยหน้าขึ้นช้าๆ

จบตอนที่ 13 — ปมของลายนิ้วมือปลอมยังคุกรุ่น และผู้ต้องสงสัยจะกลับมาในจังหวะที่นักสืบเคนคาดไม่ถึง