ตอนที่ 4 · เงาแฝด
เงาของความลับในครอบครัวในชีวิตประจำวัน
เช้าวันรุ่งขึ้น อรยังตื่นพร้อมร่องรอยของกลิ่นยาบนปลายนิ้ว ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าคืนนั้นไม่มีความหมายอะไรในศาลแพ่ง
นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ อรนับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้อดีตสามี ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในศาลแพ่ง
บ้านและชื่อเสียงกดทับคำพูดของอร ทุกประโยคในศาลแพ่งมีราคา อดีตสามียืนเป็นทั้งที่พักและพายุในเวลาเดียวกัน — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นยา
มิติอารมณ์: กลิ่นกลิ่นยาเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน อรจึงพูดสั้นลง ขณะที่อดีตสามีฟังมากขึ้น
คำชมเล็กน้อยจากอดีตสามีหนักกว่าคำตำหนิ อรไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้
“อย่ามองฉันแบบนั้น” อรพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”
“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” อรพยายามยิ้ม “ในบ้านไม้หลังเก่านี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”
ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่อดีตสามียัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ
อรกุมมือแน่น ภาพของความลับในครอบครัววนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงอดีตสามี แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในบ้านไม้หลังเก่าจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ
“ถ้าฉันขอเวลา…” อดีตสามีกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”
“งั้นนั่งก่อน” อดีตสามีชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”
นอกศาลแพ่ง โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับอรทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของอดีตสามีปนกับเดิม
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างอรกับอดีตสามีแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ บ้านและชื่อเสียงกดทับคำพูดของอร ทุกประโยคในศาลแพ่งมีราคา อดีตสามียืนเป็นทั้งที่พักและพายุในเวลาเดียวกัน — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นยา
ถ้าให้ย้อนกลับ อรอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในบ้านไม้หลังเก่า การหนีแพงกว่าการเผชิญ อดีตสามียืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ
ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งอรและอดีตสามีไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าความลับในครอบครัวทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น
ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม อรก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี
ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก อรนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องเดิมโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้
อรเดินไปหยุดที่ขอบโต๊ะ นิ้วแตะไม้เก่าแล้วพูดว่า “ถ้าฉันบอกว่ายังกลัว… เธอจะฟังจนจบไหม” อดีตสามีพยักโดยไม่รีบตอบ
“เธอคิดอะไรอยู่?” อดีตสามีถามเสียงเบา อรตอบไม่ทัน จึงหันไปมองพื้นแทน คำตอบจริงๆ ติดอยู่ในอกแน่นกว่าที่คิด
จบตอนที่ 4 — เงาของความลับในครอบครัวในชีวิตประจำวัน ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่
ความคิดเห็น
0