ตอนที่ 7 · หัวใจดินเหนียว
สิ่งที่คู่แข่งมองออกก่อนใคร
ในป่าดิบชื้น ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย เนมเดินผ่านจุดที่คู่แข่งเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน
นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ เนมนับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้คู่แข่ง ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในซากเรือเก่า
แผนที่ในมือเนมมีรอยพับใหม่ เส้นทางสู่ขุมทรัพย์ไม่ได้ปลอดภัยอีกต่อไปเมื่อคู่แข่งเลือกข้างในวินาทีสุดท้าย — แสงที่ซากเรือเก่าทำให้ใบหน้าของคู่แข่งชัดเกินไป
มิติความขัดแย้ง: การทรยศในทีมไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของเนม แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้คู่แข่ง
บทสนทนาเล็กๆ ในซากเรือเก่ากลายเป็นขุมทรัพย์ที่กดทับความเงียบ เนมพยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของคู่แข่งจับความสั่นได้ทุกครั้ง
“อย่ามองฉันแบบนั้น” เนมพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”
“ฉันไม่ได้หนี” เนมตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”
เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง เนมรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และการทรยศในทีมจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร
ในอกของเนมมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากป่าดิบชื้น อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งคู่แข่งไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าการทรยศในทีม
“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” เนมกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่คู่แข่งจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
กลิ่นกลิ่นดินเปียกติดอยู่ในความทรงจำของเนม แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเนมกับคู่แข่งแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ แผนที่ในมือเนมมีรอยพับใหม่ เส้นทางสู่ขุมทรัพย์ไม่ได้ปลอดภัยอีกต่อไปเมื่อคู่แข่งเลือกข้างในวินาทีสุดท้าย — แสงที่ซากเรือเก่าทำให้ใบหน้าของคู่แข่งชัดเกินไป
บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเนม คืนนี้ชัดเจนว่าคู่แข่งไม่ได้มาแบบสุ่ม — การทรยศในทีมดึงทั้งคู่มาเจอกัน
เนมยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้คู่แข่งจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งเนมไว้กับคำถามเรื่องการทรยศในทีมที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของคู่แข่งปนอยู่ด้วยตลอด
บทสนทนาค้างคาครู่หนึ่ง ก่อนที่เนมจะยิ้มอ่อนๆ — ยิ้มที่ไม่ใช่การปิดบัง แต่เป็นการยอมรับว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ
จบตอนที่ 7 — ปมของการทรยศในทีมยังคุกรุ่น และคู่แข่งจะกลับมาในจังหวะที่เนมคาดไม่ถึง
ความคิดเห็น
0