ระยะห่างที่เมืองลอยฟ้าแคบลง

ระยะห่างที่เมืองลอยฟ้าแคบลง

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงเสียงปีกมังกรกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่เอลยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ในเมืองลอยฟ้า ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย เอลเดินผ่านจุดที่ผู้พิทักษ์เคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับเอล พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ผู้พิทักษ์ — แสงที่ป่าที่ไม่มีในแผนที่ทำให้ใบหน้าของผู้พิทักษ์ชัดเกินไป

“อย่ามองฉันแบบนั้น” เอลพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

มิติร่างกาย: มือของเอลสั่นเล็กน้อยโดยไม่เกี่ยวกับอากาศในเมืองลอยฟ้า ระยะห่างกับผู้พิทักษ์เหลือเท่าความจริงที่ยังไม่ถูกพูด

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” เอลพยายามยิ้ม “ในเมืองลอยฟ้านี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

คำชมเล็กน้อยจากผู้พิทักษ์หนักกว่าคำตำหนิ เอลไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด เอลมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

กลิ่นเสียงปีกมังกรติดอยู่ในความทรงจำของเอล แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของเอลมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากเมืองลอยฟ้า อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งผู้พิทักษ์ไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำสาปที่เลือกคนผิด

“ถ้าฉันขอเวลา…” ผู้พิทักษ์กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ผู้พิทักษ์จะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเอล คืนนี้ชัดเจนว่าผู้พิทักษ์ไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำสาปที่เลือกคนผิดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเอลกับผู้พิทักษ์แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับเอล พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ผู้พิทักษ์ — แสงที่ป่าที่ไม่มีในแผนที่ทำให้ใบหน้าของผู้พิทักษ์ชัดเกินไป

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเอลและผู้พิทักษ์ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาปที่เลือกคนผิดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เอลก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นเสียงปีกมังกร — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ป่าที่ไม่มีในแผนที่ แล้วยังไม่ได้รักษา

จบตอนที่ 5 — ระยะห่างที่เมืองลอยฟ้าแคบลง ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่