ตอนที่ 1 · แสงอ่อน
สารวัตรนภามาถึงสถานีตำรวจย่านเก่า
เสียงแจ้งเตือนในมือถือดังขึ้นพร้อมกลิ่นแสงหลอดนีออนเย็น สารวัตรนภายังไม่เปิดอ่าน เพราะรู้ดีว่าถ้าเป็นข้อความจากพยานปากเอก คืนนี้จะไม่จบง่ายๆ
มิติร่างกาย: มือของสารวัตรนภาสั่นเล็กน้อยโดยไม่เกี่ยวกับอากาศในสถานีตำรวจย่านเก่า ระยะห่างกับพยานปากเอกเหลือเท่าความจริงที่ยังไม่ถูกพูด
เงาของพยานปากเอกเลื่อนผ่านพื้น ทำให้สารวัตรนภานึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ใต้แสงแบบนี้
แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของพยานปากเอกทาบยาวบนพื้น สารวัตรนภาจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่สถานีตำรวจย่านเก่าอีก
“สารวัตรนภา… ทำไมถึงเงียบ?” พยานปากเอกถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับแสงหลอดนีออนเย็น “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”
สายตาแรกชนกันในห้องเก็บหลักฐาน ทำให้สารวัตรนภารู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้
“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” สารวัตรนภาพยายามยิ้ม “ในสถานีตำรวจย่านเก่านี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”
หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรนภาจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่พยานปากเอกดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นแสงหลอดนีออนเย็นดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
แนวเรื่องแบบUnreliable Witnessที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า สารวัตรนภาไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่
คนรอบข้างในห้องเก็บหลักฐานยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงสารวัตรนภาที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่พยานปากเอกขยับเข้ามา
“ถ้าฉันขอเวลา…” พยานปากเอกกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”
ความกลัวยังอยู่ แต่สารวัตรนภาเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักพยานปากเอกออกไปโดยไม่จำเป็น
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่พยานปากเอกจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งสารวัตรนภาและพยานปากเอกไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าหลักฐานที่ถูกจัดฉากทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างสารวัตรนภากับพยานปากเอกแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรนภาจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่พยานปากเอกดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นแสงหลอดนีออนเย็นดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม สารวัตรนภาก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี
จบตอนที่ 1 — สารวัตรนภามาถึงสถานีตำรวจย่านเก่า ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่
ความคิดเห็น
0