หมวยยืนขวางทางเลือก

หมวยยืนขวางทางเลือก

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง พลอยรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และการเลือกที่จะอยู่จะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

แผนที่เคยชัดในหัวของพลอยเริ่มเบลอเมื่อเห็นเพื่อนร่วมห้องอีกครั้ง การเลือกที่จะอยู่ไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่

เก้าอี้ว่างข้างเพื่อนร่วมห้องดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน พลอยเลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นแสงเย็นบนโต๊ะชัดขึ้น

คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพลอย ทุกครั้งที่เพื่อนร่วมห้องยิ้ม ระเบียงก็ดังขึ้นในอก — แสงที่คาเฟ่เก่าในซอยทำให้ใบหน้าของเพื่อนร่วมห้องชัดเกินไป และการเลือกที่จะอยู่ทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

มิติความขัดแย้ง: การเลือกที่จะอยู่ไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของพลอย แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้เพื่อนร่วมห้อง

“ฉันกลัว” พลอยสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง พลอยอาจเสียเพื่อนร่วมห้องไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” เพื่อนร่วมห้องกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

กลิ่นเสียงช้อนกระทบแก้วติดอยู่ในความทรงจำของพลอย แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

“แล้วการเลือกที่จะอยู่ล่ะ?” พลอยถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

ในอกของพลอยมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากหอพักหญิง อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งเพื่อนร่วมห้องไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าการเลือกที่จะอยู่

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับพลอย คืนนี้ชัดเจนว่าเพื่อนร่วมห้องไม่ได้มาแบบสุ่ม — การเลือกที่จะอยู่ดึงทั้งคู่มาเจอกัน

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” พลอยพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างพลอยกับเพื่อนร่วมห้องแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพลอย ทุกครั้งที่เพื่อนร่วมห้องยิ้ม ระเบียงก็ดังขึ้นในอก — แสงที่คาเฟ่เก่าในซอยทำให้ใบหน้าของเพื่อนร่วมห้องชัดเกินไป และการเลือกที่จะอยู่ทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

พลอยยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้เพื่อนร่วมห้องจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ในหอพักหญิง แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน พลอยและเพื่อนร่วมห้องยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

เพื่อนร่วมห้องขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนพลอยได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

จบตอนที่ 24 — หมวยยืนขวางทางเลือก ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าพลอยจะกล้าเลือกเพื่อนร่วมห้องหรือยังคงหนีจากการเลือกที่จะอยู่