ลมดาบที่สะพานแขวนหมอก

ลมดาบที่สะพานแขวนหมอก

ในตลาดนัดยุทธจักร ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย เมิ่งเดินผ่านจุดที่นักดาบพเนจรเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

มิติความขัดแย้ง: แค้นเลือดไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของเมิ่ง แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้นักดาบพเนจร

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง เมิ่งรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และแค้นเลือดจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของนักดาบพเนจรทาบยาวบนพื้น เมิ่งจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่ตลาดนัดยุทธจักรอีก

“อย่ามองฉันแบบนั้น” เมิ่งพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

บทสนทนาเล็กๆ ในถ้ำดาบโบราณกลายเป็นลมดาบที่กดทับความเงียบ เมิ่งพยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของนักดาบพเนจรจับความสั่นได้ทุกครั้ง

“ฉันไม่ได้หนี” เมิ่งตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเมิ่ง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ถ้ำดาบโบราณทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

ในอกของเมิ่งมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากตลาดนัดยุทธจักร อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งนักดาบพเนจรไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าแค้นเลือด

กลิ่นหมอกเช้าติดอยู่ในความทรงจำของเมิ่ง แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

“แล้วแค้นเลือดล่ะ?” เมิ่งถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเมิ่ง คืนนี้ชัดเจนว่านักดาบพเนจรไม่ได้มาแบบสุ่ม — แค้นเลือดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” เมิ่งพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

เมิ่งยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้นักดาบพเนจรจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเมิ่งกับนักดาบพเนจรแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเมิ่ง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ถ้ำดาบโบราณทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

ในตลาดนัดยุทธจักร แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน เมิ่งและนักดาบพเนจรยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

นักดาบพเนจรขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนเมิ่งได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

นอกถ้ำดาบโบราณ ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในตลาดนัดยุทธจักร เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับเมิ่งกับนักดาบพเนจร

กลิ่นหมอกเช้ายังไม่จาง เมิ่งสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากถ้ำดาบโบราณตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้แค้นเลือดจะยังยืนขวางอยู่

จบตอนที่ 10 — ลมดาบที่สะพานแขวนหมอก ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าเมิ่งจะกล้าเลือกนักดาบพเนจรหรือยังคงหนีจากแค้นเลือด