รอยร้าวจากหลักฐานที่ถูกจัดฉาก

รอยร้าวจากหลักฐานที่ถูกจัดฉาก

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของผู้ช่วยมายด์

ประตูห้องเก็บหลักฐานเปิดออกก่อนที่ผู้ช่วยมายด์จะพร้อม เหยื่อที่ยังหายใจยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าหลักฐานที่ถูกจัดฉากเสียอีก

เก้าอี้ว่างข้างเหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน ผู้ช่วยมายด์เลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงชัดขึ้น

หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงานดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับเหยื่อที่ยังหายใจไม่ได้อีกต่อไป ผู้ช่วยมายด์ลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” เหยื่อที่ยังหายใจพูด แต่สายตาไม่ได้ผลักผู้ช่วยมายด์ออกไปจริงๆ

ไม่ใช่ศัตรูจากภายนอกเสมอไปที่ทำลายคน — บางครั้งคือคำที่พูดไม่ทันคิด รอยร้าวระหว่างผู้ช่วยมายด์กับเหยื่อที่ยังหายใจกว้างขึ้นทีละนิ้ว

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” เหยื่อที่ยังหายใจก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้หลักฐานที่ถูกจัดฉากตัดสินแทนเรา”

คนรอบข้างในห้องเก็บหลักฐานยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงผู้ช่วยมายด์ที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่เหยื่อที่ยังหายใจขยับเข้ามา

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” ผู้ช่วยมายด์กล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

แนวเรื่องแบบLocked Roomที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า ผู้ช่วยมายด์ไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

ความกลัวยังอยู่ แต่ผู้ช่วยมายด์เริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักเหยื่อที่ยังหายใจออกไปโดยไม่จำเป็น

“งั้นนั่งก่อน” เหยื่อที่ยังหายใจชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างผู้ช่วยมายด์กับเหยื่อที่ยังหายใจแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ ผู้ช่วยมายด์จดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่เหยื่อที่ยังหายใจดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — กลิ่นกลิ่นกาแฟสำนักงานดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ผู้ช่วยมายด์ยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้เหยื่อที่ยังหายใจจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งผู้ช่วยมายด์ไว้กับคำถามเรื่องหลักฐานที่ถูกจัดฉากที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของเหยื่อที่ยังหายใจปนอยู่ด้วยตลอด

จบตอนที่ 7 — ปมของหลักฐานที่ถูกจัดฉากยังคุกรุ่น และเหยื่อที่ยังหายใจจะกลับมาในจังหวะที่ผู้ช่วยมายด์คาดไม่ถึง