ตอนที่ 13 · 
แสงเดือน
เมื่อฉากเหตุการณ์คอนโดไม่ใช่ที่ปลอดภัยอีกต่อไป
เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง สารวัตรอาร์มรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร
แผนที่เคยชัดในหัวของสารวัตรอาร์มเริ่มเบลอเมื่อเห็นผู้เกี่ยวข้องเงียบอีกครั้ง ความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่
เก้าอี้ว่างข้างผู้เกี่ยวข้องเงียบดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน สารวัตรอาร์มเลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นแฟ้มคดีกองสูงชัดขึ้น
หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรอาร์มจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่ห้องเก็บหลักฐานทำให้ใบหน้าของผู้เกี่ยวข้องเงียบชัดเกินไป
มิติร่างกาย: มือของสารวัตรอาร์มสั่นเล็กน้อยโดยไม่เกี่ยวกับอากาศในฉากเหตุการณ์คอนโด ระยะห่างกับผู้เกี่ยวข้องเงียบเหลือเท่าความจริงที่ยังไม่ถูกพูด
“ฉันกลัว” สารวัตรอาร์มสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”
ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง สารวัตรอาร์มอาจเสียผู้เกี่ยวข้องเงียบไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม
“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” ผู้เกี่ยวข้องเงียบกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”
กลิ่นแสงหลอดนีออนเย็นติดอยู่ในความทรงจำของสารวัตรอาร์ม แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง
“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” สารวัตรอาร์มกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”
ในอกของสารวัตรอาร์มมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากฉากเหตุการณ์คอนโด อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งผู้เกี่ยวข้องเงียบไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อน
บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับสารวัตรอาร์ม คืนนี้ชัดเจนว่าผู้เกี่ยวข้องเงียบไม่ได้มาแบบสุ่ม — ความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนดึงทั้งคู่มาเจอกัน
“งั้นนั่งก่อน” ผู้เกี่ยวข้องเงียบชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างสารวัตรอาร์มกับผู้เกี่ยวข้องเงียบแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ หลักฐานชิ้นเล็กในห้องเก็บหลักฐานไม่เข้ากับคำให้การ สารวัตรอาร์มจดบันทึกไว้ในใจ ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเงียบดูเหมือนรู้มากกว่าที่พูด — แสงที่ห้องเก็บหลักฐานทำให้ใบหน้าของผู้เกี่ยวข้องเงียบชัดเกินไป
สารวัตรอาร์มยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ผู้เกี่ยวข้องเงียบจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งสารวัตรอาร์มไว้กับคำถามเรื่องความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของผู้เกี่ยวข้องเงียบปนอยู่ด้วยตลอด
บทสนทนาค้างคาครู่หนึ่ง ก่อนที่สารวัตรอาร์มจะยิ้มอ่อนๆ — ยิ้มที่ไม่ใช่การปิดบัง แต่เป็นการยอมรับว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ
ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก สารวัตรอาร์มนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องคืนฝนโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้
จบตอนที่ 13 — ปมของความสัมพันธ์ที่ถูกซ่อนยังคุกรุ่น และผู้เกี่ยวข้องเงียบจะกลับมาในจังหวะที่สารวัตรอาร์มคาดไม่ถึง
ความคิดเห็น
0