ตอนที่ 5 · 
Meme Mint
หลังเลิกเรียน ฉันยืนรออยู่หน้าโรงเรียนด้วยความรู้สึกแปลก ๆ
จริง ๆ ฉันไม่จำเป็นต้องมาก็ได้
แต่เท้ากลับพาตัวเองมาที่นี่เรียบร้อยแล้ว
“มีนา!”
ภาคินเดินออกมาพร้อมกระเป๋า
“รอนานไหม?”
“ไม่นาน”
ฉันตอบทั้งที่รอมาเกือบสิบห้านาที
เขายิ้ม
“งั้นไปกัน”
“ผู้หญิงคนนั้นล่ะ?”
“เดี๋ยวก็มา”
คำตอบของเขาทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง
ไม่นาน เด็กผู้หญิงคนเดิมก็เดินเข้ามา
“ภาคิน ขอโทษที่มาช้า”
“ไม่เป็นไร”
เธอหันมาหาฉัน
“เธอก็มาด้วยเหรอ?”
“อืม”
ฉันตอบสั้น ๆ
เธอยิ้มบาง ๆ ก่อนพูดว่า
“ดีเลย จะได้ช่วยกันเลือก”
“เลือกอะไร?”
ฉันถาม
ภาคินกลับหัวเราะ
“ก็ของขวัญวันเกิดแม่ฉันไง”
“อะไรนะ?”
ฉันมองเขาอย่างตกใจ
เขานัดผู้หญิงคนนี้มา…
เพื่อซื้อของขวัญให้แม่?
ภาคินเลิกคิ้ว
“คิดว่าอะไร?”
“เปล่า!”
ฉันรีบหันหน้าหนี
เด็กผู้หญิงคนนั้นหัวเราะ
“ฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องเขาเอง”
“ลูกพี่ลูกน้อง?”
“ใช่”
ฉันอยากเอาหัวโขกกำแพง
นี่ฉันคิดอะไรไปตั้งนานเนี่ย!
ภาคินเดินเข้ามาใกล้
“เมื่อกี้เธอหึงจริง ๆ ใช่ไหม?”
“ไม่ได้หึง!”
“หน้าแดงด้วย”
“อากาศร้อน!”
“ห้างเปิดแอร์นะ”
ฉันเงียบ
เขาหัวเราะทันที
“น่ารักดี”
“ภาคิน!”
“ครับ ๆ ไม่แซวแล้ว”
เราเดินเข้าไปในห้างด้วยกัน
ระหว่างเลือกของ ฉันเผลอมองภาคินที่กำลังตั้งใจเลือกของให้แม่
เขาดูอบอุ่นกว่าที่ฉันเคยคิด
“มีนา”
“หืม?”
“อันนี้ดีไหม?”
เขาหยิบสร้อยเส้นหนึ่งขึ้นมา
ฉันพยักหน้า
“สวยนะ”
“งั้นเอาอันนี้”
“ง่ายจัง”
“เพราะเธอเลือก”
ฉันชะงัก
“นายก็ต้องเชื่อสิ”
เขายิ้ม
“ฉันเชื่อเธอ”
หัวใจฉันเต้นแรงอีกแล้ว
แต่ก่อนที่ฉันจะพูดอะไร โทรศัพท์ของภาคินก็ดังขึ้น
เขาก้มมองหน้าจอ
รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปทันที
“มีอะไร?” ฉันถาม
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนพูดเบา ๆ
“พ่อฉันโทรมา”
แล้วเขาก็เดินออกไปคุยโทรศัพท์คนเดียว
ฉันมองตามด้วยความสงสัย
เพราะครั้งนี้…
สีหน้าของเขาดูไม่เหมือนทุกครั้ง
และฉันเริ่มรู้สึกว่า
ภาคินอาจมีเรื่องบางอย่างที่เขาไม่เคยเล่าให้ใครฟัง
ความคิดเห็น
0