ความจริงครึ่งเดียวที่สนามเชียร์

ความจริงครึ่งเดียวที่สนามเชียร์

ข่าวของคนที่สามที่รู้ความลับเดินทางเร็วกว่าคำอธิบาย เก้านั่งนิ่งในห้องสมุดหลังเลิกเรียน มือกุมแก้วไว้แน่นขณะที่บอยยืนรออยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว

ไม่ใช่ศัตรูจากภายนอกเสมอไปที่ทำลายคน — บางครั้งคือคำที่พูดไม่ทันคิด รอยร้าวระหว่างเก้ากับบอยกว้างขึ้นทีละนิ้ว

เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่ร้านน้ำใต้หอกับบอย วัยเรียนทำให้คนที่สามที่รู้ความลับดูใหญ่เกินตัว — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงแดดบ่าย

บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของบอยจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของเก้า

มิติสถานที่: ร้านน้ำใต้หอไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่บอยเคยยืน และเก้ารู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” บอยพูด แต่สายตาไม่ได้ผลักเก้าออกไปจริงๆ

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ เก้าลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับบอย

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” บอยก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้คนที่สามที่รู้ความลับตัดสินแทนเรา”

เก้ากุมมือแน่น ภาพของคนที่สามที่รู้ความลับวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงบอย แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในห้องสมุดหลังเลิกเรียนจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” เก้ากล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

นอกร้านน้ำใต้หอ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับเก้าทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของบอยปนกับทางเดินร้าง

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่บอยจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

เก้ายังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้บอยจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ถ้าให้ย้อนกลับ เก้าอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในห้องสมุดหลังเลิกเรียน การหนีแพงกว่าการเผชิญ บอยยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเก้ากับบอยแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่เก้ายังยืนค้างที่ร้านน้ำใต้หอกับบอย วัยเรียนทำให้คนที่สามที่รู้ความลับดูใหญ่เกินตัว — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงแดดบ่าย

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งเก้าไว้กับคำถามเรื่องคนที่สามที่รู้ความลับที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของบอยปนอยู่ด้วยตลอด

“ฉันไม่ได้มาเพื่อทะเลาะ” บอยกล่าว “แค่… ไม่อยากปล่อยให้คนที่สามที่รู้ความลับตัดสินแทนเราอีกต่อไป” เก้าเงยหน้าขึ้นช้าๆ

จบตอนที่ 13 — ปมของคนที่สามที่รู้ความลับยังคุกรุ่น และบอยจะกลับมาในจังหวะที่เก้าคาดไม่ถึง