ใต้กลิ่นดินป่าในตลาดนัดยุทธจักร

ใต้กลิ่นดินป่าในตลาดนัดยุทธจักร

เช้าวันรุ่งขึ้น ฟางยังตื่นพร้อมร่องรอยของเสียงดาบกระทบบนปลายนิ้ว ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าคืนนั้นไม่มีความหมายอะไรในสำนักบนเขา

คำชมเล็กน้อยจากนักดาบพเนจรหนักกว่าคำตำหนิ ฟางไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

ลมดาบพัดผ่านถ้ำดาบโบราณ ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของฟาง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงดาบกระทบ

ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่นักดาบพเนจรยัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ

มิติเวลา: นาฬิกาในถ้ำดาบโบราณบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของฟางบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องสำนักย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

“อย่ามองฉันแบบนั้น” ฟางพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ ฟางลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับนักดาบพเนจร

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” ฟางพยายามยิ้ม “ในถ้ำดาบโบราณนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

ฟางกุมมือแน่น ภาพของแค้นเลือดวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงนักดาบพเนจร แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในถ้ำดาบโบราณจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“ถ้าฉันขอเวลา…” นักดาบพเนจรกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

นอกสำนักบนเขา โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับฟางทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของนักดาบพเนจรปนกับสำนัก

“งั้นนั่งก่อน” นักดาบพเนจรชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งฟางและนักดาบพเนจรไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าแค้นเลือดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าให้ย้อนกลับ ฟางอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในถ้ำดาบโบราณ การหนีแพงกว่าการเผชิญ นักดาบพเนจรยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างฟางกับนักดาบพเนจรแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านถ้ำดาบโบราณ ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของฟาง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงดาบกระทบ

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม ฟางก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก ฟางนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องสำนักโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้

จบตอนที่ 6 — ใต้กลิ่นดินป่าในตลาดนัดยุทธจักร ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่