ทางที่แน็กไม่อยากเลือก

ทางที่แน็กไม่อยากเลือก

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงแสงแดดบ่ายกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่แน็กยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

แผนที่เคยชัดในหัวของแน็กเริ่มเบลอเมื่อเห็นหมวยอีกครั้ง เพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่

เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่แน็กยังยืนค้างที่สนามเชียร์กับหมวย วัยเรียนทำให้เพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนดูใหญ่เกินตัว — กลิ่นแสงแดดบ่ายดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

“ฉันกลัว” แน็กสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

มิติเวลา: นาฬิกาในร้านน้ำใต้หอบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของแน็กบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องห้องชมรมย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” หมวยกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง แน็กอาจเสียหมวยไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของแน็ก

คนรอบข้างในสนามเชียร์ยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงแน็กที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่หมวยขยับเข้ามา

แนวเรื่องแบบAccidental Meetingที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า แน็กไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

“แล้วเพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนล่ะ?” แน็กถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” แน็กพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

ความกลัวยังอยู่ แต่แน็กเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักหมวยออกไปโดยไม่จำเป็น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างแน็กกับหมวยแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ เสียงกริ่งโรงเรียนดังจากไกลๆ แต่แน็กยังยืนค้างที่สนามเชียร์กับหมวย วัยเรียนทำให้เพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อนดูใหญ่เกินตัว — กลิ่นแสงแดดบ่ายดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

แน็กยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้หมวยจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ในร้านน้ำใต้หอ แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน แน็กและหมวยยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

แน็กเดินไปหยุดที่ขอบโต๊ะ นิ้วแตะไม้เก่าแล้วพูดว่า “ถ้าฉันบอกว่ายังกลัว… เธอจะฟังจนจบไหม” หมวยพยักโดยไม่รีบตอบ

“เธอคิดอะไรอยู่?” หมวยถามเสียงเบา แน็กตอบไม่ทัน จึงหันไปมองพื้นแทน คำตอบจริงๆ ติดอยู่ในอกแน่นกว่าที่คิด

จบตอนที่ 21 — ทางที่แน็กไม่อยากเลือก ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าแน็กจะกล้าเลือกหมวยหรือยังคงหนีจากเพื่อนสนิทที่อาจเป็นมากกว่าเพื่อน