ราคาของหลังเลิกงาน

ราคาของหลังเลิกงาน

ทางแยกมาถึงโดยไม่ขออนุญาต ขวัญมองภูผาในคาเฟ่ริมแม่น้ำ แล้วรู้ว่าคำต่อไปจะเปลี่ยนทุกอย่าง — กลิ่นกลิ่นหนังสือเก่าทำให้ลมหายใจสั้นลง

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง ขวัญอาจเสียภูผาไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

ในออฟฟิศสาทร ความสัมพันธ์ของขวัญกับภูผาค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นหนังสือเก่า

ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่ภูผายัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับภูผาไม่ได้อีกต่อไป ขวัญลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

“ฉันกลัว” ขวัญสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ ขวัญลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับภูผา

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” ภูผากระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

ขวัญกุมมือแน่น ภาพของความลับในอดีตวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงภูผา แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในออฟฟิศสาทรจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“ถ้าฉันขอเวลา…” ภูผากลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

นอกคาเฟ่ริมแม่น้ำ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับขวัญทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของภูผาปนกับประตูบานเดิม

“งั้นนั่งก่อน” ภูผาชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งขวัญและภูผาไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าความลับในอดีตทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าให้ย้อนกลับ ขวัญอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในออฟฟิศสาทร การหนีแพงกว่าการเผชิญ ภูผายืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างขวัญกับภูผาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ในออฟฟิศสาทร ความสัมพันธ์ของขวัญกับภูผาค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นหนังสือเก่า

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม ขวัญก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก ขวัญนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องประตูบานเดิมโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้

ขวัญเดินไปหยุดที่ขอบโต๊ะ นิ้วแตะไม้เก่าแล้วพูดว่า “ถ้าฉันบอกว่ายังกลัว… เธอจะฟังจนจบไหม” ภูผาพยักโดยไม่รีบตอบ

“เธอคิดอะไรอยู่?” ภูผาถามเสียงเบา ขวัญตอบไม่ทัน จึงหันไปมองพื้นแทน คำตอบจริงๆ ติดอยู่ในอกแน่นกว่าที่คิด

จบตอนที่ 12 — ราคาของหลังเลิกงาน ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่