ระยะห่างที่วิหารหินโบราณแคบลง

ระยะห่างที่วิหารหินโบราณแคบลง

ในวิหารหินโบราณ ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย อาริเดินผ่านจุดที่เจ้าชายเงาเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

นาฬิกาบนผนังเดินช้ากว่าใจ อารินับลมหายใจสามครั้งก่อนก้าวเข้าใกล้เจ้าชายเงา ระยะห่างเหลือเท่าความกว้างของโต๊ะไม้เก่าในป่าที่ไม่มีในแผนที่

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — แสงที่ป่าที่ไม่มีในแผนที่ทำให้ใบหน้าของเจ้าชายเงาชัดเกินไป

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับเจ้าชายเงาไม่ได้อีกต่อไป อาริลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

คำชมเล็กน้อยจากเจ้าชายเงาหนักกว่าคำตำหนิ อาริไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

“อย่ามองฉันแบบนั้น” อาริพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” อาริพยายามยิ้ม “ในวิหารหินโบราณนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด อาริมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

ในอกของอาริมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากวิหารหินโบราณ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งเจ้าชายเงาไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำสาปที่เลือกคนผิด

“ในวิหารหินโบราณนี้ ฉันเคยคิดว่าตัวเองแข็งพอ” เจ้าชายเงาหัวเราะสั้นๆ “แต่เจอเธอทีไร แผนทั้งหมดพัง”

“งั้นฉันจะไม่สัญญา” เจ้าชายเงาตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”

กลิ่นกลิ่นโอโซนติดอยู่ในความทรงจำของอาริ แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างอาริกับเจ้าชายเงาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — แสงที่ป่าที่ไม่มีในแผนที่ทำให้ใบหน้าของเจ้าชายเงาชัดเกินไป

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับอาริ คืนนี้ชัดเจนว่าเจ้าชายเงาไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำสาปที่เลือกคนผิดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งอาริและเจ้าชายเงาไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาปที่เลือกคนผิดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ก่อนจากกัน เจ้าชายเงามองอาริอีกครั้ง ยาวจนกลิ่นกลิ่นโอโซนเหมือนจะติดอยู่ในเสื้อผ้า ความเงียบครั้งนี้ไม่เย็นชา — มันเต็มไปด้วยสิ่งที่ยังพูดไม่ทัน

“เธอคิดอะไรอยู่?” เจ้าชายเงาถามเสียงเบา อาริตอบไม่ทัน จึงหันไปมองพื้นแทน คำตอบจริงๆ ติดอยู่ในอกแน่นกว่าที่คิด

“ฉันไม่ได้มาเพื่อทะเลาะ” เจ้าชายเงากล่าว “แค่… ไม่อยากปล่อยให้คำสาปที่เลือกคนผิดตัดสินแทนเราอีกต่อไป” อาริเงยหน้าขึ้นช้าๆ

จบตอนที่ 6 — ยังไม่จบที่คำตอบ แต่จบที่การยอมรับว่าอาริไม่อาจทำเป็นไม่เห็นเจ้าชายเงาได้อีก