คำชมที่หนักกว่าคำตำหนิ

คำชมที่หนักกว่าคำตำหนิ

เช้าวันรุ่งขึ้น อาริยังตื่นพร้อมร่องรอยของแสงมานาบนปลายนิ้ว ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าคืนนั้นไม่มีความหมายอะไรในป่าที่ไม่มีในแผนที่

บทสนทนาเล็กๆ ในป่าที่ไม่มีในแผนที่กลายเป็นทะเลทรายที่กดทับความเงียบ อาริพยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของปีศาจพันธสัญญาจับความสั่นได้ทุกครั้ง

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา

บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของปีศาจพันธสัญญาจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของอาริ

มิติเวลา: นาฬิกาในท่าเรือมิติบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของอาริบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องทะเลทรายย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

“อย่ามองฉันแบบนั้น” อาริพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ อาริลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับปีศาจพันธสัญญา

“ฉันไม่ได้หนี” อาริตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

อาริกุมมือแน่น ภาพของคำสาปที่เลือกคนผิดวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงปีศาจพันธสัญญา แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในท่าเรือมิติจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“แล้วคำสาปที่เลือกคนผิดล่ะ?” อาริถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

นอกป่าที่ไม่มีในแผนที่ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับอาริทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของปีศาจพันธสัญญาปนกับทะเลทราย

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” อาริพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

อาริยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ปีศาจพันธสัญญาจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ถ้าให้ย้อนกลับ อาริอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในท่าเรือมิติ การหนีแพงกว่าการเผชิญ ปีศาจพันธสัญญายืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างอาริกับปีศาจพันธสัญญาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา

ในท่าเรือมิติ แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน อาริและปีศาจพันธสัญญายังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ อาริได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่ปีศาจพันธสัญญามองไปทางหน้าต่างของท่าเรือมิติ ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

แสงในท่าเรือมิติเปลี่ยนมุมอีกนิด ทำให้ใบหน้าของปีศาจพันธสัญญาดูทั้งคุ้นเคยและแปลกตา อาริกลืนน้ำลาย แล้วพยายามรวบรวมความกล้า

จบตอนที่ 7 — คำชมที่หนักกว่าคำตำหนิ ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าอาริจะกล้าเลือกปีศาจพันธสัญญาหรือยังคงหนีจากคำสาปที่เลือกคนผิด