คำสัญญาใต้แสงโคมสีอุ่น

คำสัญญาใต้แสงโคมสีอุ่น

ทางแยกมาถึงโดยไม่ขออนุญาต มายด์มองเนมในสถานีรถไฟฟ้าตอนดึก แล้วรู้ว่าคำต่อไปจะเปลี่ยนทุกอย่าง — กลิ่นกลิ่นหนังสือเก่าทำให้ลมหายใจสั้นลง

มิติอารมณ์: กลิ่นกลิ่นหนังสือเก่าเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน มายด์จึงพูดสั้นลง ขณะที่เนมฟังมากขึ้น

ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่เนมยัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของเนมทาบยาวบนพื้น มายด์จำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่คาเฟ่ริมแม่น้ำอีก

“ฉันกลัว” มายด์สารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง มายด์อาจเสียเนมไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” เนมกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

ในคาเฟ่ริมแม่น้ำ ความสัมพันธ์ของมายด์กับเนมค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นหนังสือเก่า

มายด์กุมมือแน่น ภาพของหน้าที่ที่ขวางทางใจวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงเนม แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในคาเฟ่ริมแม่น้ำจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

นอกสถานีรถไฟฟ้าตอนดึก โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับมายด์ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของเนมปนกับประตูบานเดิม

“ถ้าฉันขอเวลา…” เนมกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

ถ้าให้ย้อนกลับ มายด์อาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในคาเฟ่ริมแม่น้ำ การหนีแพงกว่าการเผชิญ เนมยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

“งั้นนั่งก่อน” เนมชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งมายด์และเนมไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าหน้าที่ที่ขวางทางใจทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างมายด์กับเนมแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ในคาเฟ่ริมแม่น้ำ ความสัมพันธ์ของมายด์กับเนมค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นหนังสือเก่า

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม มายด์ก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก มายด์นึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องประตูบานเดิมโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้

จบตอนที่ 20 — คำสัญญาใต้แสงโคมสีอุ่น ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่