เมื่อหัวใจที่เหลือเริ่มมีราคา

เมื่อหัวใจที่เหลือเริ่มมีราคา

ประตูสวนดอกไม้หลังคณะเปิดออกก่อนที่พลอยจะพร้อม อรยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าความกลัวที่จะถูกมองเสียอีก

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับอรไม่ได้อีกต่อไป พลอยลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

เงาของอรเลื่อนผ่านพื้น ทำให้พลอยนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ใต้แสงแบบนี้

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของอรทาบยาวบนพื้น พลอยจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่หอพักหญิงอีก

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” อรพูด แต่สายตาไม่ได้ผลักพลอยออกไปจริงๆ

ความกลัวที่จะถูกมองไม่ได้ตะโกน มันแค่ทำให้ทั้งคู่พูดสั้นลง หายใจถี่ขึ้น และมองกันแบบคนที่กลัวจะเสียของสำคัญ

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” อรก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้ความกลัวที่จะถูกมองตัดสินแทนเรา”

คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพลอย ทุกครั้งที่อรยิ้ม เพื่อนร่วมห้องก็ดังขึ้นในอก — กลิ่นกลิ่นชาดอกไม้ดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต และความกลัวที่จะถูกมองทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

แนวเรื่องแบบOffice Romanceที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า พลอยไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

คนรอบข้างในสวนดอกไม้หลังคณะยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงพลอยที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่อรขยับเข้ามา

“ถ้าฉันขอเวลา…” อรกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

ความกลัวยังอยู่ แต่พลอยเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักอรออกไปโดยไม่จำเป็น

“งั้นนั่งก่อน” อรชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งพลอยและอรไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าความกลัวที่จะถูกมองทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างพลอยกับอรแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพลอย ทุกครั้งที่อรยิ้ม เพื่อนร่วมห้องก็ดังขึ้นในอก — กลิ่นกลิ่นชาดอกไม้ดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต และความกลัวที่จะถูกมองทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม พลอยก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ทั้งคู่ยังไม่ได้แตะต้องกัน แต่สายตาบอกมากกว่าคำพูด พลอยรู้ดีว่าถ้าเลือกหนีตอนนี้ ความกลัวที่จะถูกมองจะชนะโดยไม่ต้องออกแรง

จบตอนที่ 12 — เมื่อหัวใจที่เหลือเริ่มมีราคา ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่