เมื่อนักดาบพเนจรไม่ใช่คนเดิม

เมื่อนักดาบพเนจรไม่ใช่คนเดิม

เสียงแจ้งเตือนในมือถือดังขึ้นพร้อมกลิ่นกลิ่นดินป่า เหลียงยังไม่เปิดอ่าน เพราะรู้ดีว่าถ้าเป็นข้อความจากศิษย์พี่ คืนนี้จะไม่จบง่ายๆ

มิติความขัดแย้ง: คำสาบานที่ห้ามรักไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของเหลียง แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้ศิษย์พี่

เงาของศิษย์พี่เลื่อนผ่านพื้น ทำให้เหลียงนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ใต้แสงแบบนี้

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของศิษย์พี่ทาบยาวบนพื้น เหลียงจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่ตลาดนัดยุทธจักรอีก

“เหลียง… ทำไมถึงเงียบ?” ศิษย์พี่ถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับกลิ่นดินป่า “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

สายตาแรกชนกันในสะพานแขวนหมอก ทำให้เหลียงรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” เหลียงพยายามยิ้ม “ในตลาดนัดยุทธจักรนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเหลียง ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นกลิ่นดินป่าดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

แนวเรื่องแบบRevenge Pathที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า เหลียงไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

คนรอบข้างในสะพานแขวนหมอกยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงเหลียงที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่ศิษย์พี่ขยับเข้ามา

“ถ้าฉันขอเวลา…” ศิษย์พี่กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

ความกลัวยังอยู่ แต่เหลียงเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักศิษย์พี่ออกไปโดยไม่จำเป็น

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ศิษย์พี่จะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเหลียงและศิษย์พี่ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาบานที่ห้ามรักทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเหลียงกับศิษย์พี่แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเหลียง ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นกลิ่นดินป่าดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เหลียงก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ทั้งคู่ยังไม่ได้แตะต้องกัน แต่สายตาบอกมากกว่าคำพูด เหลียงรู้ดีว่าถ้าเลือกหนีตอนนี้ คำสาบานที่ห้ามรักจะชนะโดยไม่ต้องออกแรง

จบตอนที่ 3 — เมื่อนักดาบพเนจรไม่ใช่คนเดิม ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่