กาแฟร้อนครั้งแรกในคอนโดย่านอารีย์

กาแฟร้อนครั้งแรกในคอนโดย่านอารีย์

อากาศที่คาเฟ่ริมแม่น้ำเย็นกว่าที่เอิ้นจำได้ กลิ่นกลิ่นหนังสือเก่าลอยมาก่อนเสียงฝีเท้า — และก่อนที่อาร์มจะปรากฏตรงมุมเดิมที่ทั้งคู่เคยแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกัน

มิติอารมณ์: กลิ่นกลิ่นหนังสือเก่าเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน เอิ้นจึงพูดสั้นลง ขณะที่อาร์มฟังมากขึ้น

ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่อาร์มยัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของอาร์มทาบยาวบนพื้น เอิ้นจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่คาเฟ่ริมแม่น้ำอีก

“เอิ้น… ทำไมถึงเงียบ?” อาร์มถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับกลิ่นหนังสือเก่า “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

สายตาแรกชนกันในสถานีรถไฟฟ้าตอนดึก ทำให้เอิ้นรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” เอิ้นพยายามยิ้ม “ในคาเฟ่ริมแม่น้ำนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

ในคาเฟ่ริมแม่น้ำ ความสัมพันธ์ของเอิ้นกับอาร์มค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นหนังสือเก่า

เอิ้นกุมมือแน่น ภาพของคำสัญญาที่ยังค้างคาวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงอาร์ม แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในคาเฟ่ริมแม่น้ำจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

นอกสถานีรถไฟฟ้าตอนดึก โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับเอิ้นทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของอาร์มปนกับดาดฟ้า

“ถ้าฉันขอเวลา…” อาร์มกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

ถ้าให้ย้อนกลับ เอิ้นอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในคาเฟ่ริมแม่น้ำ การหนีแพงกว่าการเผชิญ อาร์มยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่อาร์มจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเอิ้นและอาร์มไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสัญญาที่ยังค้างคาทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเอิ้นกับอาร์มแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ในคาเฟ่ริมแม่น้ำ ความสัมพันธ์ของเอิ้นกับอาร์มค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นหนังสือเก่า

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เอิ้นก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

จบตอนที่ 1 — กาแฟร้อนครั้งแรกในคอนโดย่านอารีย์ ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่