ราคาของอีกครั้ง

ราคาของอีกครั้ง

แผนที่เคยชัดในหัวของพีทเริ่มเบลอเมื่อเห็นกัปตันทีมอีกครั้ง อดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่

มิติเวลา: นาฬิกาในสนามซ้อมหลังคณะบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของพีทบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องทางกลับย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง พีทรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และอดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของกัปตันทีมทาบยาวบนพื้น พีทจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่สนามซ้อมหลังคณะอีก

“ฉันกลัว” พีทสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง พีทอาจเสียกัปตันทีมไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” กัปตันทีมกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพีท ทุกครั้งที่กัปตันทีมยิ้ม ทางกลับก็ดังขึ้นในอก — แสงที่ห้องซ้อมดนตรีทำให้ใบหน้าของกัปตันทีมชัดเกินไป และอดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

ในอกของพีทมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากสนามซ้อมหลังคณะ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งกัปตันทีมไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าอดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บ

กลิ่นกลิ่นผ้าห่มติดอยู่ในความทรงจำของพีท แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” พีทกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับพีท คืนนี้ชัดเจนว่ากัปตันทีมไม่ได้มาแบบสุ่ม — อดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บดึงทั้งคู่มาเจอกัน

“งั้นนั่งก่อน” กัปตันทีมชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

พีทยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้กัปตันทีมจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างพีทกับกัปตันทีมแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพีท ทุกครั้งที่กัปตันทีมยิ้ม ทางกลับก็ดังขึ้นในอก — แสงที่ห้องซ้อมดนตรีทำให้ใบหน้าของกัปตันทีมชัดเกินไป และอดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งพีทไว้กับคำถามเรื่องอดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของกัปตันทีมปนอยู่ด้วยตลอด

บทสนทนาค้างคาครู่หนึ่ง ก่อนที่พีทจะยิ้มอ่อนๆ — ยิ้มที่ไม่ใช่การปิดบัง แต่เป็นการยอมรับว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ

จบตอนที่ 13 — ปมของอดีตที่ยังไม่เลิกเจ็บยังคุกรุ่น และกัปตันทีมจะกลับมาในจังหวะที่พีทคาดไม่ถึง